Recensies Archieven - Page 142 of 401

Live Foto Review: Wende + CHARLOT @ Patronaat

Live Foto Review: Wende + CHARLOT @ Patronaat, Haarlem
2 november 2023
Foto’s Peter van Heun

Eén van de meest veelzijdige artiesten in ons land is toch wel Wende. Ze weet moeiteloos pop, elektronisch, jazz en klassiek te combineren in grensverleggende interdisciplinaire albums en voorstellingen. Niet vreemd dus dat ze al Edisons heeft gewonnen in bijna elke categorie en als actrice al werd genomineerd voor een Gouden Kalf.

Sinds het begin van haar carrière in 2003 maakte Wende zes albums en vijf eigen voorstellingen in binnen- en buitenland. Daarnaast cureert ze sinds 2017 Kaleidoscoop waarvoor ze uitdagende samenwerkingen aanging met o.a. Typhoon, Blaudzun en S10. Haar succesvoorstellingen MENS en De Wildernis brachten Wende naar uitverkochte theaters en clubs door het hele land en naar Down The Rabbit Hole en Into The Great Wide Open. Daarnaast won haar album ‘MENS’ de Edison Pop Award 2019 voor Beste Album. In september verschijnt haar nieuwste werk ‘Sterrenlopen’ waarop ook de onlangs verschenen singles ‘Het Is Genoeg’ en ‘Dit Is Alles’ staan.

CHARLOT
CHARLOT is een Nederlandse singer-songwriter die zich laat inspireren door kunst, boeken, films en de verhalen die het leven creëert. Door warme strijkers, synthesizers en haar serene stem te combineren, maakt ze van deze verhalen muziek. In 2022 speelde de singer/songwriter op Grasnapolsky, bracht ze haar debuut EP uit en deed ze support shows voor Froukje tijdens haar tour. Ze deed ook mee aan de Popronde en trad op bij het Eindfeest in de Melkweg. In maart 2023 releaset ze haar nieuwe EP ‘Under Wishing Stars, die ze samen met haar band, Tessa Rose Jackson (Someone) & Darius Timmer heeft geproduceerd.

Pinguin Radio presenteert Volkskrant Radio – oktober 2023

Pinguin Radio en de Volkskrant slaan de handen ineen voor een maandelijkse radio-uitzending waarin de luisteraar bij de hand wordt genomen langs de beste albums en de beste tracks van het moment.

Iedere eerste maandag van de maand tussen 20:00 en 22:00 uur live te beluisteren bij Pinguin Radio en een dag later terug te vinden op Volkskrant.nl als podcast en uiteraard ook bij ons op de site!

Dit alles, en meer, is te vinden op de maandelijkse Volkskrant Radio-podcast op Pinguin Radio.

Met aandacht voor deze albums:

Alamo Race Track – Greetings from Tear Valley and the Diamond Ae
Holly Humberstone – Paint My Bedroom Black
Jamila Woods – Water Made Us
Margo Price – Strays II
Pangaea – Changing Channels
Pip Blom – Bobbie
Steven Wilson – The Harmony Codex
Sufjan Stevens – Javelin
The Rolling Stones – Hackney Diamonds
Within Temptation – Bleed Out

Egyptian Blue – A Living Commodity

Een van de dingen die pospunkband hebben overgnomen van de oude garde is een aversie tegen gitaarsolo’s. Op Living Commodity, het titelnummer van hun debuutalbum lapt Egyptian Blue die regel aan hun laars. En wel op zo’n overtuigende manier dat zelfs de meest recht in de leer zijnde punker het ze niet kwalijk zal nemen.

De Britten gaven een weekend of wat geleden een uitstekend visitekaartje af tijdens het Rotterdamse Left Of The Dial Festival. Eerder was de band al opgevallen op Paaspop. Je hoeft dan ook geen koffiedik kijker te zijn om te voorspellen dat Egyptian Bue nog wel vaker gaan tegenkomen in onze contreien.

quannnic – South

Volgende week al komt het nieuwe, tweede album uit van quannnic (spreek uit als Kenopsia). Hopelijk kunnen we dan ook wat meer vertellen over de mysterieuze maker dan zijn leeftijd (18) en staat van herkomst (Florida).

Nieuwe single South is minstens zo goed als voorganger How To Hold A Knife en die viel zo goed in de smaak dat we er IJsbreker van hebben gemaakt. South is een smeulende, rijkelijk met gitaar bestrooide shoegazesong met emo vocals. De gitaarsolo’s komen voor rekening van Jeff Schroeder, voormalig lid van The Smashing Pumpkins.

Stepdream komt dus net op tijd voor de eindejaars-lijstjes. Het zal verbazen als het album daar niet heel hoog in gaat eindigen.

Bombay Bicycle Club – Heaven feat. Damon Albarn

Bombay Bicycle Club blijkt fans en vrienden te hebben in alle lagen van het muzikantenvolk. De gastoptredens op hun nieuwe langspeler liegen er namelijk niet om en lopen van relatieve nieuwkomers als Nülifer Yanya en Holly Humbersome tot een legende van het levende soort, Chaka Khan en Britpop alumni en van vele markten thuisman, Damon Albarn.

Die laatste schittert in het nummer Heaven dat wat ons betreft het hoogtepunt vorm van het zesde album de fietsvereniging o.l.v. Jack Steadman. Heaven is zo relaxed als fietstochtje heuvel af met een zacht zomerbriesje in de rug. Damon klinkt een beetje als Bowie. Het refrein is er een voor de eeuwigheid. En is er nog een pracht van een gitaarsolo, een dwarrelend pianootje, een vioolstrijkje en nog veel meer fraaie details.

Vanishing Twin – Afternoon X

Vanishing Twin – Afternoon X (Fire/Konkurrent)

Potsierlijke bandnamen zijn niet uniek in de muziekgeschiedenis. We pikken er een paar uit: Butthole Surfers, Jesus Chrysler Supercar, Amazing Stroopwafels, Smashing Pumpkins en dan mogen The Rolling Stones niet ontbreken. Oké, nog eentje: Death Cab For Cutie. En dan komt uit Londen het tot trio gereduceerde Vanishing Twin (verdwijnende tweeling). Ze hebben album vier bij uw platenboer afgeleverd, dat de titel Afternoon X meegkreeg.

Vanishing Twin is geen eenvoudig te categoriseren band en daar houden we wel van bij Pinguin Radio. Hapklare brokken zijn er immers wel voldoende te vinden. Vanishing Twin is niet van de alledaagse songstructuren en leeft zich uit in songs met elementen uit de krautrock en psychedelica. Waardoor uitdagende avant-popmuziek ontstaat die net zo intrigerend als indringend is.

Toegankelijkheid is er zeker, hoewel je er goed voor moet gaan zitten, of liggen. En dan komt Afternoon X het lekkerst binnen via een koptelefoon. Terwijl de titeltrack dan weer verdomd dansbaar is. Goeie beat, prikkelende synths en dan dat wulpse stemgeluid van Cathy Lucas er overheen. Ze neemt op het album ook de meeste instrumenten voor haar rekening.

Afternoon X is een onsamenhangende plaat geworden. Met acht nummers. Alle acht worden ze steeds beter en je vindt er ook steeds meer structuur in. Vaak draaien! Op ontdekkingstocht met Cathy Lucas. Het verveelt geen seconde. Pieter Visscher

Ducks Ltd. – The Main Thing

Ducks Ltd is weer terug en jengelt en fladdert op The Main Thing weer net zo lekker a la The Smiths als 2 jaar terug op ex IJsbreker 18 Cigarettes, en debuutalbum Modern Fiction.

Het duo uit Toronto liet vorig jaar middels een serietje singles horen van wie ze de kunst nog meer hebben afgekeken. Dat bleken o.a. The Cure en The Feelies en The Jesus & Mary Chain te zijn. Je kunt slechtere voorbeelden bedenken. Dat het duo inmiddels ook zelf wel wat in hun mars heeft, maakt The Main Thing wel duidelijk. We hopen derhalve dat de nieuwe single een wegvoorbereider is voor een tweede album.

Library Card – Cognitive Dissonance

Het Rotterdamse Library Card heeft blijkbaar de memo gemist waarin staat dat praatpostpunk alweer passé is. En gelukkig maar, want anders hadden we Cognitive Dissonance moeten missen. En dat zou zonde zijn.

Library Card steekt Tramhaus naar de kroon en laat Lewsberg een poeppie ruiken met hun nieuwe single. Cognitive Dissonance is een in rockmal gegoten filosofisch en poëtisch betoog over de onvermijdelijkheid van tegenstrijdige opvattingen en emoties. Wij eenvoudige Pinguins zijn niet geëquipeerd om het relaas van Lot van Teylingen inhoudelijk te toetsen, maar het zou niet verbazen als ze er op kan afstuderen en misschien wel promoveren. Zelden was een bandnaam zo goed gekozen als Library Card.

Waar we wel een mening over hebben is de muziek. Die is krachtig en opzwepend en zeker niet ondergeschikt. Mocht de memo de band alsnog bereiken mogen ze hem gerust negeren.

The Klittens – Universal Experience

All female indieband The Klittens laten eindelijk weer eens iets van zich horen. Yaël zingt het door het collectief geschreven Universal Experience, een strak en gedisciplineerd liedje, nu met sax appeal!

Een belangrijk deel van de kracht van The Klittens zit hem in hun samenzang. Zo fraai en soepel zoals zij hun stemmen kunnen vlechten doen maar weinigen hen na. Toch is en blijft The Klittens op de eerste plaats een gitaarband. Ook die afdeling laat zich van haar beste kant horen op Universal Experience.

The Rolling Stones – Hackney Diamonds

The Rolling Stones – Hackney Diamonds (Universal)

Volgens Argentijnse media is voetballer Messi het achtste wereldwonder. Nadat hij wederom tot beste voetballer van het jaar werd verkozen. Maar wat zijn The Rolling Stones dan wel niet? Die zogenaamde wereldwonderen zijn bijzondere constructies uit de klassieke oudheid. De Stones zouden we met gevoel voor overdrijving ook zo’n constructie kunnen noemen.

Al meer dan 60 jaar de grootste band ter wereld en dan met een plaat op de proppen komen die nog bolstaat van de urgentie. De Britten hebben het geflikt. Nee, natuurlijk is Hackney Diamonds niet van het niveau van bijvoorbeeld Their Satanic Majesties Request (1967), Goats Head Soup (1973), Beggars Banquet (1968), Aftermath (1966) of Sticky Fingers (1971). Niettemin hebben Mick Jagger en Keith Richards het voor elkaar gekregen songs te schrijven met een zeggingskracht die we niet meer voor mogelijk hadden gehouden. Waar we niet meer op hadden gerekend. Toch? Jagger is 80 geworden dit jaar, Richards wordt dat volgende maand.

Opvallend is en blijft de enorme kracht die Jagger nog altijd in zijn stem heeft. Hij heeft geen studiofoefjes als autotune nodig om nog elke noot te halen die hij wil halen. De hulpmiddelen laat hij liggen voor de jeugd. Jagger lijkt wel in de kracht van z’n leven, vocaal gezien. Terwijl er ook plaats is gemaakt voor een nummer waarin Keef zijn stem mag laten horen. Tell Me Straight is een ingetogen track. Richards hoeft de hoogte niet in. Alsof hij dat ooit al deed.

Mooi en ontroerend zijn de nummers waarop Charlie Watts nog mee drumt. Die lagen dus al even op de plank. Het swingende Live By The Sword heeft Bill Wyman zelfs op bas. Ja, dat is meer dan prachtig. Op Mess It Up drumt Watts ook mee. Een voor Stones-begrippen misschien iets te poppy liedje.

Hoogtepunten te over evenwel op het pure rock-‘n-rollalbum Hackney Diamonds. Dat uitpuilt van de goeie songs. Het had in de jaren 70 geschreven kunnen zijn. Depending On You is zo’n nummer om smoorverliefd op te worden. Zwakke broeders zijn sowieso niet te vinden op dit door Andrew Watt (Pearl Jam, Miley Cyrus en Iggy Pop) geproduceerde album. Dat met Sweet Sounds Of Heaven een gospelesque song herbergt die gaat uitgroeien tot een klassieker. Niet in de laatste plaats door de vocale inbreng van Lady Gaga en op toetsen Stevie Wonder. Ongekende schoonheid. Ongekende klasse. En dan doen Paul McCartney en Elton John ook nog eens mee op Hackney Diamonds. Poeh, wie had dít allemaal nog durven dromen? Niets, maar dan ook werkelijk niets wijst op een zwanenzang. Pieter Visscher