Author: Flip van der Enden

The Haunted Youth – Shadows

Na slechts drie singles heeft Joachim Liebens a.k.a. The Haunted Youth zich al gevestigd als een van de beste Belgische bands sinds de befaamde Belga pop golf van een kwart eeuw geleden. Nieuwe single Shadows sterkt ons alleen maar in die overtuiging. Knap is ook dat The Haunted Youth al zo snel een eigen, herkenbaar geluid heeft ontwikkeld. Die sound is diep geworteld in de klassieke new wave, maar van wie nou precies de kunst is afgekeken is niet zo 123 te zeggen. Shadows is wat weemoediger dan de voorgangers dat komt mede door de breekbare zang, die perfect past bij de thema’s van de song, angst en eenzaamheid.

Of er al plannen zijn voor een debuutalbum kunnen we nog niet vertellen. In principe moet er genoeg materiaal zijn, want The Haunted Youth treedt regelmatig op, en speelt dan meer dan vier liedjes nemen we aan. In Nederland is de band te zien op 8 mei in V11 in Rotterdam en op 22 mei tijdens het Ik Zie U Graag Festival in Breda. Ook staat de jeugd op Pukkelpop en het Dour Festival.

Coach Party – Nothing Is Real

Jess Eastwood, de gangmaker van Coach Party mag zich nog weleens kwaad maken (FLAG), of haar partner het leven lastig (Weird Me Out). Op nieuwe single Nothing is Real laat ze horen ook een zachte kant te hebben, een dromerige zelfs. Maar terwijl Jess mijmert dat ze net als haar vriendinnen best wel wat zorgelozer zou willen, hakken de gitaren er weer stevig in. Het contrast tussen zang en gitaren geeft Nothing Is Real nummer wel wat shoegazerigs.

Nothing Is Real is het titelnummer van de derde EP van Coach Party dat net als Wet Leg van het eiland Wight komt. De band is binnenkort hier te zien en wel op 13 april in Doornroosje, en de 15e in Schijndel op Paaspop.

Wet Leg – Ur Mum

Wet Leg flikt het hem weer. We dachten na vier liedjes wel een tijdje zonder Rhian en Hester te kunnen, maar voor Ur Mum vallen we weer als een blok. De nieuwste single van de dames is een vrij funky nummer, een dikke zeven dat vanwege een geniale 10 seconden durende gil toch een negen blijkt te zijn.

Het is absurd hoe snel is gegaan met het duo van het eiland Wight. Zo snel dat hun succes dat er sprake leek van een hype, maar door nummers als het door Dan Carey geproduceerde Ur Mum bewijst de band echt enorm verschrikkelijk goed en bijzonder te zijn. Album volgt over twee weken.

In de tweede helft van mei is Wet Leg te zien in Rotown (de 20ste), Paradiso (London Calling 20-21ste) en Ekko (26ste). In november staat Wet Leg ook nog in de Vera (5e) en de 11e van de 11e wederom in de Paradiso maar dan als hoofdact.

Rammstein – Zick Zack

Van het videobudget van Rammstein kan een beetje band makkelijk een album opnemen, een dubbelalbum zelfs. Maar de clips zijn het waard. Rammstein zonder beeld is als een clown zonder schmink. Maar ook muzikaal valt er weer genoeg te geniet.

Nieuwe single Zick Zack is Rammstein ten voeten uit; een kruising tussen een metalsong en een volkslied. Dit keer neemt de band de cosmetische chirurgie op de korrel. Er zijn belangrijkere dingen om je druk over te maken zou je denken, maar de lol die de band moet hebben gehad tijdens het maken van de clip is aanstekelijk. En de song luistert lekker weg en dat is ook wat waard. Het betere soort escapisme. Eind deze maand arriveert het nieuwe Rammstein album Zeit geheten. Op 5 juli begint om half acht het optreden van Rammstein in het Goffert Stadion In Nijmegen. Er zijn helaas alleen nog dure tickets beschikbaar, maar dan kan je wel goed zien wat er op de bühne gebeurd en bij Rammstein is dat wel wat waard dus.

Mt. Joy – Lemon Tree

De laatste keer dat we onze schijnwerpers richtten op Mt Joy deed de band aardig mee in de Amerikaanse indie-middenmoot, Nu zitten op een dikke 2 miljoen luisteraars per maand en heeft oud IJsbreker ‘Silver Lining’ de magische grens van 100 miljoen plays ruimschoots overschreden.

De meeste bands zouden er hun schoonfamilie voor over hebben om dat niveau van succes te kunnen continueren. Mt Joy lijkt zich niet met dat soort dingen bezig te houden. Zeg nooit nooit, maar de kans dat Lemon Tree top net zo’n klapper wordt als ‘Silver Lining’ is net zo groot als de kans dat Will Smith nog eens een keer en plein publiek een mep uitdeelt.

De nieuwe single van de band uit L.A. via Philly is een folky song die het meer moet hebben van zijn dynamische opbouw dan van een sterke melodie. Lemon Tree heeft wel iets Iers en doet daarom wel aan The Waterboys denken. Lemon Tree  heeft wel alles om een showstopper te worden, een hoogtepunt tijdens de liveoptredens van de blije berg. Beetje balen dus dat de band niet eerder dan 2023 buiten de VS te zien zal zijn.

Hairbaby – Onward

Otto-Jan Ham een renaissance man of homo universalis noemen is misschien wat overdreven, maar dat hij een man van veel talenten is een ding dat zeker is. In Vlaanderen kent met hem o.a. als radio en tv-maker, dj, slimste mens, oceaanvaarder, wielrenner, en nu ook als muzikant. Om hem moverende redenen heeft Ham zijn band Hairbaby genoemd. Hij weet zich moreel en muzikaal gesteund door RTV collega en amigo de musica Stijn van de Voorde en Dean van de band Ween.

Onward is het eerste van de zeven nummers van de debuut-EP van  Hairbaby. We horen o.a. een steelgitaar en een trompetsolo, maar het nummer is niet echt country en zeker geen jazz. Het lied ligt prettig in het gehoor, maar is net even te apart om voor easy listening door te kunnen gaan en hoewel zeker niet simpel kan een kind het refrein meezingen. En dat gebeurt ook. Kortom Onward is een raar plaatje, en zo horen we ze graag.

Robin Kester – Leave Now

Met haar rookkleurige timbre zou Robin Kester van het voorlezen van de bijsluiter van een Corona zelftest nog een opwindende gebeurtenis weten te maken. Gelukkig kan ze ook mooie songs schrijven, zoals Leave Now dat de spanning heeft van een ingehouden onweer en doet verlangen naar meer.

Sinds haar vorig jaar verschenen Maxi EP/mini-album, This Is Not A Democracy werkt Robin op het productionele vlak nauw samen met onze man van Moss, Marien Dorleijn. Dit team werd voor de opname van Leave Now versterkt met Ali Chant, die ook mixwerk verricht voor o.a. Yard Act en Aldous Harding. De mastering werd toevertrouwd aan de door Sharon van Etten en Angel Olsen gewaardeerde Joe Lambert. Kosten noch moeite dus, maar welbesteed.

Wodan Boys – Slam It Like Djokovic

Door zijn rap van tongriem gesneden zanger heeft Wodan Boys op nieuwe single, Slam It Like Djokovic wel iets weg van Urban Dance Squad. Dit gezegd hebbend, het naar een sketch van Koot & Bie genoemde kwartet is op de eerste en laatste plaats een rockband.

Vorige jaar debuteerden de boys met een ijzersterke EP. Nu gaan ze daar glanzend overheen met een nieuwe verzameling songs die ze eenvoudig EP 2 hebben genoemd. Wodan Boys is van de tomeloze rock, maar hoe onstuimig de band ook klinkt, ze vliegen nergens uit de bocht. Het op alle vlakken hoge niveau van Slam It Like Djokovic doet enige ervaring vermoeden. En dat klopt. Wodan Boys is opgebloeid op de resten van Sister Dance Revolution en Taymir, twee bands die ooit een roze toekomst werd toegedicht. Wat toen niet lukte zou nu wel eens kunnen gaan gebeuren. Als Wodan Boys al zo overtuigend klinkt op ‘plaat’ zullen ze live helemaal een verpletterende indruk maken, net als toendertijd UDS.

P.S. De Djokovic uit de titel is die Corona-ontkennende tennisser die Australië niet in mocht.

 

Fontaines D.C. – Skinty Fia

De derde en waarschijnlijk laatste single voor de release op 22 april van Fontaines DC is het titelnummer. Net als eerder verschenen singles Jackie Down The Line en I Love You is Skinta Fia minder gespannen, beschouwender zelfs dan de assertieve postpunk waarmee de de band naam maakte.

Een mogelijke verklaring van dit temperen der tempi en emoties kan heimwee zijn. Om dichter bij het vuur te zitten heeft de band hometown Dublin ingeruild voor metropool Londen. Vanaf die afstand kijken ze nu met weemoed naar hun groene eiland.

Skinta Fia is oud Iers voor de teloorgang -verdoemenis is de letterlijke vertaling- van het Ierse reuzenhert. Nu is de Megaloceros Giganteus al zo’n 11.000 jaar uitgestorven dus we hebben het hier over symboliek. Waar de mannen zich zorgen over maken is voor het vervagen, het veranderen van de Ierse cultuur. En dan bedoelen ze waarschijnlijk niet Riverdance. Of juist wel.

Psychedelic Porn Crumpets – Bob Holiday

Toegegeven Bob Holiday klinkt op het eerste gehoor wat ongemakkelijk, maar niet alles hoeft altijd maar meteen makkelijk behapbaar te zijn. Als je eenmaal door de zure appel heen bent, wordt je beloond met een fier en overtuigend riffrocknummer van de paddorockers uit Perth.

In 2014 begonnen als epigoon van King Gizzard is inmiddels is wel duidelijk dat Psychedelic Porn Crumpets op eigen benen staat. En stevig ook. Op vallend is dat de band steeds luider lijkt te worden. Op oudere songs was het prettig wiegen op Bob Holiday is mosh pit materiaal.

Bob Holiday en de drie andere recente releases zijn allemaal voorproefjes van het nieuwe album van PPC. Hun vijfde alweer. Album heet Night Gnomes en komt 22 april al uit. Horen en zien kan je The Crumpets op 13 augustus in Tivoli, Utrecht.