Category: Nieuwe Muziek

Iceage – All The Junk On The Outskirts

Het is een bekend gegeven dat bands lang niet altijd weten wat hun kracht is, wat hun beste nummers zijn. Hoeveel b-kantjes bleken niet hitgevoeliger dan de a-kant? En hoe vaak komt het niet voor dat een nummer afvalt voor een album terwijl het bij nader inzien beter is dan de songs die wel door de ballotagecommissie zijn gekomen?

Ook Iceage weet niet altijd wat goed aan ze is. Anders hadden ze All The Junk On The Outskirts niet vier jaar lang in een digitale la laten liggen verstoffen. Het nu alsnog uitgebrachte nummer had eigenlijk al in 2018 op ‘Beyondless’ moeten staan, maar een dove producer of slechthorende manager adviseerde blijkbaar anders. Ook op het vorig jaar verschenen ‘Seek Shelter ‘album schitterde All The Junk On The Outskirts door afwezigheid. Maar nu komt het alsnog uit, blijkbaar heeft men het licht gezien. Beter laat dan nooit zullen we maar zeggen.

Wel is waar dat de versie die nu uit is een andere is dan de oorspronkelijk opname. Op een gegeven moment drong bij de band het besef door dat ze een juweeltje bij de afval hadden gedumpt. Ze hebben het er weer uitgeviste en aan alle kanten opgepoetst met het huidige, geweldige resultaat. En wat is er dan zo goed aan All The Junk On The Outskirts? Alles eigenlijk; de broeierige sfeer, de gitaarsound, de Nick Cave achtige zang van Elias Bender Rødenfeld en last but not least de traag opbouwende spanning. Wie weet wat er nog meer te vinden is in de archieven van Iceage?

Halestorm – Wicked ways

Hij hakt er weer lekker in, de nieuwe single van Halestorm. Of beter, zij hakt er weer lekker in, want de aanstichter van de band is Elizabeth ‘Lzzy’ Hale. In Wicked Ways geeft ze ruiterlijk toe dat ze een feeks is, een furie, een duivel op hoge hakken.

De band laat horen ook geen lieverdjes te zijn. Zij produceren een muur van geluid waar dizzy miss Lzzy maar net bovenuit komt. Wicked Ways staat samen met nog 10 andere buuronvriendelijke nummers op het gloednieuwe album van de band uit Pennsylvania, Back From The Dead.

Totally Enormous Extinct Dinosaurs – Crosswalk

Tien jaar zit er tussen het debuutalbum van Totally Enormous Extinct Dinosaurs en opvolger Love Is A Danger dat eind juli wordt losgelaten. Niet dat Orlando Higginbottom alias Totally Enormous Extinct Dinosaurs in de tussen tijd niets heeft uitgespookt.

In deze tijd van streaming is album een relatief begrip. T.E.E.D. zoals Hiiginbottom’s project ook wel wordt genoemd heeft genoeg singles en EP’s gemaakt om een dubbel en misschien wel een driedubbelalbum te vullen. Maar de songs op zijn albums vormen een coherente collectie. Er is nagedacht over sound, de volgorde en thematiek. Een belangrijk verschil tussen de albums en andere releases van de Echt Enorme Uitgestorven Dino’s  is ook dat de albums verzamelingen luisterliedjes zijn, terwijl de meest T.E.E.D. singles gemaakt zijn voor de dansvloer.

Dat wil niet zeggen dat bijvoorbeeld Crosswalk geheel beatloos is. Met je voet mee tikken is zelfs onvermijdelijk, maar je krijgt niet de behoefte om op te springen en je armen in de lucht te gooien. Crosswalk is een introvert elektronummer met een verfijnde late 80’s sound, een weemoediger zusje van Blood In The Snow. Beide songs suggereren dat het -we mogen wel zeggen – langverwachte Love Is A Danger wel eens een eindejaarslijstjesalbum zou kunnen blijken.

Krush Puppies – Throw Me On The Fire

De leden van grunge-lite combo Krush Puppies liepen elkaar tegen het lijf in een dierenwinkel in Londen. Dat bijzondere begin wilden ze memoreren in hun bandnaam. Ze hadden zich Pet Shop Girls kunnen noemen, het werd uiteindelijk dus Krush Puppies.

Wij haakten in toen de dames eerder dit jaar met Love Kills The Demons kwamen. Opvolger Throw Me On The Fire mag er ook zijn, is misschien zelfs nog wel beter met zijn wisselende tempo’s en mooie contrast tussen fluisterzang en scheurgitaren.

Throw Me On The Fire staat op de debuut EP van Krush Puppies die uit is gekomen op het label van Sports Team (Holm Front).

Who or what is VanDenHorn..?

Kees Huizinga about VanDenHorn:

“VanDenHorn is my alter ego that wants to see beauty in everything. But it’s not always comforting beauty. Sometimes he sees beauty in the harshness and raw power of nature, of life, of mankind. He is firm and full of belief. He must be tamed… but can he be tamed? Sometimes he scares me… but I’m giving him a chance!!

VanDenHorn lives!

The song Beautiful is the first release and features Dion Bouwes as lead vocalist. Dion also added backing vocals.
Additional backing vocals and all other instruments are played by VanDenHorn. Music and lyrics are written by VanDenHorn.”

Listen to the track here

Powered by Penguin Artists

 

Arcade Fire –Unconditional (Lookout Boy)

Nieuwe Arcade Fire single, Unconditional (Lookout Boy) begint veelbelovend. Die belofte wordt helaas niet helemaal waar gemaakt. Naar maatstaven van de band zelf is Unconditional (Lookout Boy) gewoon wat gewoontjes.  Misschien vergissen we ons gruwelijk en blijkt het nummer een groeijuweel en een nieuw hoogtepunt tijdens de live-optredens. Maar het zou niet verbazen als bijvoorbeeld 3FM of Radio 2 er mee weglopen. En dat is een beetje het probleem.

Met zijn doot doot doot, vele violen en blije refrein is de tweede single van Arcade Fire’s WE album misschien wel te radiovriendelijk. De opbeurende sfeer van het nummer past echter wel bij de sterke tekst. Daarmee steekt het echtpaar Butler een hart onder de riem van kids die opgroeien in dit verwarrende tijdsbestek. “Lookout Kid, Trust Your Heart, You Don’t Have To Play The Part They Wrote For You, Just be True” . We hadden gehoopt op een 9 het is een 7. Nog steeds een dikke voldoende. WE is nu uit.

 

Fontaines D.C. – Roman Holiday

Alweer een nieuwe single van Fontaines D.C.? Yep. Overdaad schaadt inderdaad en er zou zelfs sprake zijn van een overdosis FDC als Roman Holiday niet zo totaal anders zou zijn dan zijn voorgangers. Wat zo anders is, is dat frontman Grian Chatten serieus probeert te zingen. Een Pavarotti zal hij nooit worden, maar zijn poging wordt gewaardeerd. Ook de rest van de band zoekt het dit keer in harmonie en melodie en dus niet in de postpunkpraatstijl waarmee ze furore maakten. 

De gezamenlijke inspanning levert een geloofwaardige rockballad op inclusief gitaarsolo. Kortom Fontaines D.C. waakt er voor een one trick pony te worden. Verstandig. En F.D.C. fans; vrees niet. De cross-over naar Radio 2, of erger Sky is nog heel ver weg.

Warpaint – Hips

Single drie van album vijf van het Amerikaanse Warpaint is weer heel anders dan Champion en Stevie. En wat de band hiervoor heeft gedaan. Het is nu wel duidelijk dat Warpaint niet op een makkelijke hit uit is.

We mogen natuurlijk niet uitsluiten dat er op Radiate Like This een breed aansprekend nummer als Billie Holiday komt te staan, of een indiehit als Love is To Die. Maar daar lijkt het dus niet op. Hips wordt in beweging gebracht door een mechanische beat die uit een kastje lijkt te komen. Desondanks wordt je regelmatig op het verkeerde been gezet. Sowieso is aan het hele nummer moeilijk een touw vast te knopen, zeker niet in het begin maar boeien doet het zeker met zijn apart getimede koortjes en buitenaardse synthesizersound. Of een nummer als Hips live te spelen valt, gaan we zien op 24 mei in Paradiso.

English Teacher – Polyawkward

English Teacher is druk bezig te demarreren van het legioen van de praatpunkscene naar de kopgroep. Nieuwe single Polyawkward tevens het titelnummer van een EP waarop ook hun laatste vier singles te vinden zijn, zorgt voor wind in de rug.

Lily Fontaine combineert (absurde) humor met rake observaties en geïnspireerde beeldspraak. Het refrein van Polyawkward luidt ‘I Haven’t got the appetite, I’d rather eat alone, Life is a buffet, And I’m going home’. Ook muzikaal maakt de band uit Leeds stappen. De backing van Polyawkward volgt de verschillende stemmingen en personages van het verhaal. Lily’s gesproken woord gaat soms naadloos over in zingen. Nu English Teacher weer volop kan optreden zal de ontwikkeling nog sneller gaan. Het heeft ook wel iets poëtisch dat één van de grootste concurrenten van Fontaines DC een band is met een frontvrouw die echt Fontaine heet.

Marlon Williams – My Boy

Slechts enkele dagen is de Nieuw-Zeelandse grens weer geopend voor internationale reizigers en de eerste muzikant die daar z’n oorsprong vindt, kondigt vandaag zijn Noord-Amreikaanse en Europeese tour aan! We hebben het over Marlon Williams natuurlijk, die tezamen met de tour aankondiging terug keert met “My Boy” op zak, zijn eerste nieuwe solomuziek sinds Make Way For Love uit 2018. Op het luchtige “My Boy” zijn de “zeldzame en betoverende” zang van Williams volledig te horen bovenop een zwevende deining van Polynesische en bluegrass-gitaren. Hij wordt ondersteund door een nieuwe cast van muzikanten: co-producer Tom Healy op elektrische gitaren, LA-gebaseerde drummer Paul Taylor (Feist), bassist Cass Basil (Ladyhawke, Tiny Ruins), Mark Perkins op zang en extra productie, en Elroy Finn op extra slagwerk.

De headline tour van Marlon Williams start in september en zal op 12 november in Antwerpen aankomen, zondag 13 november bij Paradiso in Amsterdam. Tot het zover is trekt Williams samen met landgenoot Lorde door Europa en kun je My Boy live horen op 8 juni bij AFAS LIVE.