Popwarmer: Oh Wonder – 22 Break

Oh Wonder verrast met een nieuwe single én nieuw album. Oh Wonder is terug met de nieuwe single én Popwarmer van deze week – 22 Break, de titeltrack van het gelijknamige vierde studioalbum van het duo dat gisteren verscheen. De release van het album wordt eveneens vergezeld van een eigen geregisseerde kortfilm.

Het project werd eerder al geheimzinnig aangekondigd op de social mediakanalen van de band door middel van een teaser waarin een deel van de openingstrack Baby te horen is.

Toen de pandemie in 2020 toesloeg, werd hun wereldtournee van meer dan 120 dagen noodgedwongen stopgezet. Terug thuis beseften de bandleden (én koppel) Josephine en Anthony dat ze nooit echt een leven samen hebben gekend zonder dat Oh Wonder erbij werd betrokken. In de beginfase van de pandemie hebben ze hard gewerkt om die leegte op te vullen: Anthony besloot zelfs om een koffieshop te openen in Londen die veel van hun crewleden terug aan het werk zette.

Deze tumultueuze periode in hun privéleven is het onderwerp van het vierde studioalbum 22 Break. De nummers werden autonoom geschreven in hun thuisstudio en bevatten afzonderlijke boodschappen over hun toenmalige onuitgesproken gevoelens.

Nadat de plaat geschreven was, ging het koppel in september 2020 er even tussenuit om tijd voor elkaar te maken en over hun proces en gevoelens te spreken. Met succes, want het album dat bijna het einde van hun relatie betekende, bleek uiteindelijk de redding van de band te zijn. 22 Break kaart verschillende emotionele liefdesthema’s aan zoals eenzaamheid, wrok en angst voor de toekomst en was voor het duo als het ware een echte catharsis. Het bracht licht aan het einde van de tunnel tijdens deze bijzondere pandemie.

Met een afgewerkte plaat (én een huwelijk achter de rug) heeft de band, trouw aan hun DIY-mentaliteit, een eigen kortfilm gemaakt die eveneens zal verschijnen op de dag van de albumrelease. Een gloednieuw hoofdstuk wordt geschreven in het verhaal van Oh Wonder.

Zig Zag – I Care About

Het sneeuwt de laatste tijd punk c.q. garagebands met een meid aan het roer. Het is onderdeel van de langverwachte en welkome inhaalslag van de dames aan het veel te lang door mannen gedomineerde popfront.

Toch weet Zig Zag op te vallen – vanwege de geaardheid der leden, vijf queers- maar ook door de positieve energie die hun nieuwe, pas derde single uitstraalt. Om precies te weten hoeveel het Australische Zig Zag wel niet van ons houdt, moet je even op Youtube gaan kijken. Een goede bui is verzekerd.

The Mysterines – Hung up

The Mysterines, onthou die naam, dan kan je over een paar maanden zeggen dat je de band uit Liverpool al lang kent, want gehoord op Pinguin On The Rocks. Dat het kwartet onder de strenge leiding van Lia Metcalfe hoge ogen gaat gooien  staat na twee EP’tjes en een paar losse liedjes wel vast.

Het vers van de pers gerolde Hurry Up is Mysterines in optima forma; een schurende rocksong met een punky randje en poppy afdronk. Het zijn de krachtige songs, de poeha waarmee er wordt gerockt, maar vooral de bij vlagen angstaanjagend duistere stem van miss Metcalfe die de band boven de massa uittillen. Lia ziet er superlief uit met haar melancholieke blik, maar als je haar hoort zingen blijkt ze het type waarvoor je de gordijnen dicht en de deur op het nachtslot doet.

Twee jaar na het eerste levensteken is het eerste album is in zicht. Het debuut van The Mysterines heet ‘Titled, wat zo iets betekent als van adel’ en komt  maart volgend jaar uit.

BC Camplight – I’m Alright In The World

Een ‘musician’s musician’ is een muzikant die vooral door zijn/haar collega’s wordt gewaardeerd, maar door het publiek nog moet worden ontdekt. Vaak gebeurt dat pas na zijn/haar verscheiden. Denk aan John Prine. Ook BC Camplight is zo’n musician’s musician. ‘Waar haalt hij het vandaan?’ is een korte samenvatting van de bewonderende commentaren van collega’s op Youtube naar aanleiding van zijn nieuwe single I’m Alright In The World.

BC, Brian Christinzo is een Amerikaanse zanger-songschrijver met bijna vijf albums op zijn naam. Ondanks deze flinke output geniet hij in popkringen vooral bekendheid omdat een deel van zijn oude backingband is opgegaan in The War On Drugs en vanwege zijn bijdragen aan het Epic album van zijn Sharon van Etten. Van alle songs die hij sinds 2005 heeft uitgebracht heeft er maar ´´´´´e´en meer dan een miljoen plays, het ook door ons gedraaide I’m Desperate. Die titel typeert de man, zelden zit het BC mee. Gelukkig is hij wel een doorzetter en zit hij dankzij of ondanks die rampspoed nooit om materiaal voor songs verlegen.

Blijkens de titel van zijn nieuwe single, I’m Alright In The World heeft hij zich of in zijn lot geschikt of zit het hem de laatste tijd een beetje mee. Er van uit gaande dat de tekst auto bio is natuurlijk, maar dat lijkt wel het geval. De hoofdpersoon, die tot de conclusie komt dat hij Alright In The World is heet net als de auteur Brian.

Die voorzichtig optimistisch toon hoor je terug in de muziek van het ruim opgezette I’m Alright In The World met zijn prettige shuffle beat, Beach Boys achtige vocalen en proggy-rocky gitaarpassages. En die sample; is dat een een baby of een kat? Daarover zijn we nog niet helemaal uit. Wel over het feit dat BC Camplight veel meer aandacht verdient. Liefs bij leven.

Frank Carter & The Rattlesnakes – Off With His Head ft. Cassyette

De Britse punkrock band Frank Carter & The Rattlesnakes brengt op 15 oktober hun nieuwe album Sticky uit. Op weg daar naar toe is er nog een opwarmertje met de single Off With His Head (feat Cassyette).

Op 25 januari komt de band, die bekend staat om de diepgewortelde ‘shark-sharp’ punkwoede en de grommende ziel van frontman Carter, naar Utrecht voor een concert in TivoliVredenburg.

Johnny! – Make It Right

Johnny! is zo goed als onvindbaar. Het helpt als je een ! achter de naam zet, maar niet veel. De schaarse info die er is hebben we van Spotify. Daar staat te lezen dat Johnny! een band is met Ghanese roots gevormd door muzikanten die met Ebo Taylor en de Franse band Rob hebben gespeeld.

De eerste is een gigant inde Afrobeat sfeer, de tweede een Frans combo a la Air. Geen van de musici heet overigens Johnny. Make It Right probeert het beste van twee werelden te combineren en komt daar vrij ver in. Aan de stem en percussie hoor je de Afrikaanse afstamming, de songstructuur en de alom aanwezige gitaren zijn weer westers. De boodschap, ‘Make It Beter, Do It Right’ is universeel.

 

Phoebe Green – So Grown Up

De stijlvolle indie diva Phoebe Green wordt al enige tijd getipt als ‘Manchester’s next big thing’ en in de gaten gehouden als ‘een van de meest opwindende nieuwkomers’ in Engeland.

Haar debuut EP I Can’t Cry For You (eind 2020) kreeg al de nodige lof, en dankzij haar SXSW showcase eerder dit jaar zijn de blikken nog meer op dit aanstormende indiepop talent gericht.

De nieuwste single heet So Grown Up. Het is het eerste voorproefje op haar (nog aan te kondigen) debuutalbum in 2022.

King Hannah – A Well-Made Woman

Het recept van King Hannah is inmiddels wel bekend. Hannah zingt haar zegje waarna Craig zijn versie van het verhaal geeft, maar dan op gitaar. Zo’n dialoog van het duo duurt al snel een minuut of vijf. Maar vervelen doet het nog lang niet! King Hannah liet hun formule ook los op hun cover van State Trooper van baasje Bruce en ook daar werkte het.

 

Met het broeierige en bluesy A Well-Made Woman gaat King Hannah een nieuwe fase van hun loopbaan in. Na twee singles en een EP zijn nu de werkzaamheden begonnen aan het debuutalbum. Daarvan is dit de eerste single. Het zou spannend zijn als we de uitslag nog niet zouden weten, maar dat het een topplaat wordt staat wel vast.  

Clipprimeur: Charlie & the lesbians – Jesus Comes

Op 15 oktober brengt de Nederlandse punkgroep Charlie & the lesbians hun langverwachte debuutalbum Fade uit via Bottom Shelf Records. Fade werd in de Ijland Studio in Amsterdam opgenomen en geproduceerd met Remko Schouten (Bettie Serveert, Claw Boys Claw, Mozes and the Firstborn) en gemasterd door Mikey Young (Amyl and the Sniffers, The Chats, Royal Headache). De nieuwe single Jesus Comes afkomstig van het album gaat vandaag bij ons in première.

Binnen elke ruimte waarin je Charlie & the lesbians neerzet laten ze een blijvende indruk achter –of het nu uw plaatselijke punkrockhol is of het Britse The Great Escape festival. De band zou omschreven kunnen worden als een laaiend ongeregeld projectiel dat de beste elementen van Pixies, Black Flag, Butthole Surfers, Daniel Johnston en Jay Reatard samenperst. Een Charlie & the lesbians show ontvouwt onvermijdelijk in volledige wanorde, waarbij zanger Charlie vaak in een hoop van mensenvlees wordt opgeslokt.

Zo onverwoestbaar en destructief als de band speelt, in hart en nieren is Charlie & the lesbians een hechte familieband. Charlie’s zus Soesja (drums) vormt een koppel met Noortje Pullens (bas) en jeugdvriend Mees Welmers (gitaar) maakt het kwartet compleet. Nadat de band in eerste instantie een verlaten anti-kraakschool tot thuisbasis hadden toegeëigend, vormde het smeulende garagegeluid een ongecontroleerde plaag van opgekropte dagelijkse frustraties. Deze ongebreidelde energie stroomde over op het podium en ontketende zich als een motorfiets die op volle toeren draait.

Veel bands in het huidige stadium van Charlie & the lesbians – halverwege de twintig tot begin dertig – hebben de neiging om hun act op te ruimen en hun dagen van moedwillige vernietiging aan wilgen te hangen. Op hun komende debuut Fade bewijst Charlie & the lesbians echter het tegendeel. De band klinkt nog bruter, hondsdoller en meer ongeketend dan voorheen. Als de dubbele EP Paper Trail Of Happiness een loslopend monster was, is Fade datzelfde monster gemuilkorfd in gevangenschap, klauwend tegen de muren en het plafond. “Deze plaat gaat heel erg over volwassen worden”, vertelt Charlie, “en over de verschillende transities die je maakt in het leven en hoe die in elkaar overlopen.” Die transitie manifesteert zich zowel in de teksten als in de arrangementen. De nummers zijn grootser en gelaagder geproduceerd.

Quote over de nieuwe single Jesus Comes:
“Een vreemde verwoording van volwassen en ouder worden. Jezus wast je zonden weg, de oude streken die je probeert te verleren. Maar wanneer je telkens weer terug valt in oude gewoontes probeer je de zonden te verbergen. Het gaat over het accepteren dat iedereen demonen heeft, en dat ze je niet verlaten als je ze weg probeert te stoppen.”

In 2017 werd Charlie & the lesbians geselecteerd voor rondreizend festival De Popronde en sindsdien speelde de band op festivals als The Great Escape, Noorderslag, MENT, Paaspop, Left Of The Dial, Motel Mozaique, Le Mini Who? en Loose Ends. Daarnaast hebben ze voorprogramma’s verzorgt voor onder andere Ty Segall, Sheer Mag, Together Pangea en Oh Sees.

Shows:

  • Left of the Dial, Rotterdam – 14 oktober
  • Hit The City – Stroomhuis, Eindhoven – 15 oktober
  • EKKO x Mondays, Utrecht – 22 oktober
  • Cinetol, Amsterdam – 6 november
  • Merleyn, Nijmegen – 20 november
  • JVC de Schuit, Katwijk aan Zee – 8 januari 2022