St Vincent heeft een kleurrijke en ook wel spraakmakende clip gemaakt bij het titelnummer van haar meest recente album. Daddy’s Home klinkt lief en aardig, maar als je weet dat Daddy home is na een flinke tijd brommen omdat hij de boel had opgelicht, luister je/kijk toch anders naar het funky nummer.
Category: Nieuwe Muziek
Sufjan Stevens, Angelo De Augustine – Back To Oz
Sufjan Stevens en de Amerikaanse intieme-pop specialist Angelo De Augustine hebben de creatieve koppen bij elkaar gestoken en een album gemaakt dat een nieuw hoogtepunt lijkt te worden in beider oeuvre. Sufjan is een veelpleger met een score van meer dan twee dozijn langspelers. Alleen dit jaar heeft hij er al vijf uitgebracht*. Daarbij steekt Angelo bescheiden af met zijn vier albums.
Ook qua volgers loopt Sufjan ver voor op Angelo, maar dat neemt niet weg dat de twee aan elkaar gewaagd zijn. Het folky, bitterzoete en fraai gemaakte Back To Oz (volg de yellow brick road) is zelfs meer Angelo dan Sufjan, die je overigens moeilijk op een bepaalde stijl kunt vastpinnen.
De vier songs die nu online staan beloven, een breed intrigerend album vol intieme songs dat eerder in zonnig California lijkt te zijn opgenomen dan in een blokhut in upstate New York. A Beginner’s Mind komt op 23 september uit.
- met ambient muziek alleen voor de fans/freaks dus.
Efterklang – Dragonfly
De Deense dromers van Efterklang volgen hun Graadmeter hit, Living Other Lives op met het wederom zeer sfeervolle Dragonfly. Beide songs staan op het nieuw album van de clan uit Kopenhagen, Windflowers dat op 8 oktober tot ons komt.
NB: autotune gevaar!
Magnús Scoria brengt zijn nieuw album ‘Soliloquy’ uit.
Het album laat goed de diversiteit van Scoria’s muziek horen. De eerste helft met een flinke portie gitaar en duidelijke invloeden uit de 90’s. Het album gaat over in rockige pop nummers en sluit af met een oersterk akoestisch nummer.
Teksten over alle diepen dalen en hoge pieken van het leven: verslaving, depressie, angsten, maar natuurlijk ook liefde….altijd liefde!
Powered by Penguin Artists
Frank Carter & The Rattlesnakes – Get A Tattoo (feat. Lynks)
Nu op Frank Carter‘s lijf* nauwelijks nog plekje inktvrij is, roept hij zijn fans op om zich te laten tatoeëren. Om zijn boodschap kracht bij te zetten heeft de punk-veteraan een van zijn meest melodieuze songs ingezet, en ‘gay icon’ Lynks gecharterd.
Frank’s oproep is niet geheel zonder eigen belang om niet te zeggen een onbeschaamde commercial. Had hij net genoeg kapitaal vergaard om een tattoo-shop (Rose Of Mercy) te openen kon de boel meteen weer dicht vanwege de lockdown. Inmiddels heeft hij de deuren weer geopend en zoekt hij naarstig naar klandizie. Met het wervende en wervelende Get A Tattoo moet dat geen probleem zijn.
Het nieuwe album van Frank Carter & The Rattlesnakes is er op 15 oktober.
*Vooralsnog houdt hij zijn gezicht nog even vrij.
Cold War Kids – Wasted All Night
Zelf noemen ze Bowie als belangrijkste inspiratie bron voor Wasted All Night. Ons doet de nieuwe single van Cold War Kids vooral aan Meat Loaf denken. Qua bombastische productie, maar ook vanwege de lengte van dik zeven minuten. Maar wat is er mis met een beetje bombast op zijn tijd?
Cold War Kids heeft een releasebeleid ontwikkeld dat eerder aan Netflix doet denken dan aan traditionele platenmaatschappijen politiek. De band nummert zijn albums tegenwoordig als ware het seizoenen van een tv-serie. Bedoeling is wellicht dat je binge luistert. Wasted All Night komt van New Age Norms 3. De delen 1 en 2 kwamen respectievelijk in 2019 en 2020 uit.
Van een onderlingen samenhang tussen de albums lijkt niet echt sprake of het moet het verleggen van grenzen zijn, het uitproberen van nieuwe dingen. Herkenbaar zal Cold War Kids altijd wel blijven, daar zorgt zanger Nathan Willett wel voor met zijn opvallende stemgeluid.
Over ongeveer een maand komt het negende album van de band uit Long Beach California online.
P.S. We hebben de staart van Wasted All Night er af geknipt omdat er vrijwel niks meer in gebeurde.
The Vaccines – Alone Star
Met hun meest recente singles begaven The Vaccines zich op een hellend vlak. In Headphone Babies en Back In Love City zijn de onstuimige jonge honden van weleer ver te zoeken. Wat je hoort is een band die naarstig op zoek is naar een hit.
Ook nieuwe single Alone Star is behoorlijk behaagziek, maar toch ook een beetje onweerstaanbaar. Dat komt door een kekke surfgitaar en een super plakkend refrein. Zelfs de blazers zijn prima te pruimen.
Van de aan The Ramones schatplichtige band die tien jaar geleden als een komeet insloeg met het inmiddels klassiek verklaarde ‘What Did You Expect From The Vaccines’ album is niet veel meer over, maar om The Vaccines helemaal op te geven is het nog te vroeg.
Popwarmer: Lorde – Mood Ring
Ella Marija Lani Yelich-O’Connor a.k.a. Lorde heeft haar nieuwe derde album Solar Power uit. De Nieuw-Zeelandse/Kroatische popzangeres kan rekenen op goede recensies. De zonnige albumtitel bevestigt de sound, frisse tunes. Wat minder arty dan voorheen. De eerste single en albumtitel Solar Power doet nogal denken aan Freedom van George Michael.
Maar de Popwarmer deze week is de nieuwste single; Mood Ring. Wat ons betreft is die track nog raker. Een dromerige elektrotrack met lichte drumbeats en akoestische gitaar, gestoken in een begin jaren 2000-jasje. Op het album werkt Lorde ook samen met indiepopzangeressen Clairo en Phoebe Bridgers. Helemaal Pinguin Pop approved dus.
Don Broco – In One True Prince
Voor het stevige edoch subtiele werk zijn er weinig adresjes beter dan dat van Don Broco. Wie dat nog niet wist kan zich laven aan de nieuwe single van de band uit het Britse Bedford.
In In One True Prince worden geluidsuitbarstingen afgewisseld met afgewisseld met introverte passages. Het gebalanceerde geweld illustreert een song over lijden en verlossing, regen en zonneschijn etc.
Inderdaad aandrijver Rob Damiani was in een filosofische bui toen hij In One True Prince schreef. Of het hele nieuwe album van Don Bronco zo wereldbeschouwelijk is weten we op 17 september, dat is de dag dat Amazing Things tot ons zal neerdalen.
Cherry Glazerr – Soft Drink
Het onderscheid tussen een solo-artiest en een band is lang niet altijd even duidelijk. Sommigen adopteren een bandnaam om de rol van hun begeleiders te benadrukken. Anderen zijn niet tevreden met hun eigen naam, en zoeken iets wat lekkerder bekt.
Cherry Glazerr zit er een beetje tussen in. In den beginne was Cherry Glazerr de naam van een band. Bijna tien jaar en tig personeelswisselingen later heeft teamleidster Clementine Creevy de schijn maar opgegeven en is alleen zij nog in beeld. De bandnaam heeft ze gehouden omdat Cherry Glazerr meer rock & roll klinkt dat Clementine Creevy. Maar ook om niet opnieuw te hoeven beginnen.
Cherry’s carrière is tot nu toe vrij ideaal verlopen. Per release klimt ze een paar tredes hoger op de succesladder. Het wachten is op dat ene nummer dat haar definitief zal doen doorstoten in de vaart der muzikanten.
Zeker weten doe je het natuurlijk nooit, maar Soft Drink zou best wel eens dat ene nummer kunnen zijn. Wie niet als een blok valt voor de combinatie van droomsynth, sluipgitaar en smiespelzang heeft een hart van graniet. Op haar nieuwe single volgt Cherry het Zen principe van ‘wie gehoord wil worden moet niet schreeuwen maar fluisteren’. Zo beschouwd is Soft Drink oorverdovend.