Category: Nieuwe Muziek

St. Vincent – Daddy’s Home

St. Vincent – Daddy’s Home (Virgin/Caroline)

Daddy’s Home is niet zomaar een triviale titel voor een nieuw album van St. Vincent. Want vader ís ook weer thuis. Daadwerkelijk. Eindelijk. Nadat hij negen jaar zeep weigerde op te rapen in een Amerikaanse bajes. Pa zat vast wegens fraude. Doet-ie vast nooit meer.

Annie Clark (38), St. Vincents echte naam, is natuurlijk al jarenlang het huis uit. Maar het hakt er vast wel in wanneer je vaderlief zo lang ziet wegkwijnen achter tralies. In het titelnummer zingt ze over pa’s vrijlating:

You still got it in ya
Government green suit
And I look down and out
In my fine Italian shoes
And we’re tight as a bible
With the pages stuck like glue
Yeah, you did some time
Well, I did some time too

Clark zingt dat ze handtekeningen uitdeelt in de visitatieruimte. En dat allemaal in een wat plagerig, zwierig liedje, waarin ze vader min of meer licht beschimpt en hij had het al zo zwaar te verduren. Zo lang ook. Natuurlijk is het met een knipoog en het verraadt veel over de vader-dochterverhouding. Die zit wel snor. Humor als medicijn. Zoals dat zo vaak goed werkt.

Daddy’s Home, met mooie uitklapposter in het cd-boekje, is het zesde studioalbum van St. Vincent, na het in 2017 verschenen Masseduction, waarop de flinke, pompende danshit Los Ageless er nogal uitspringt. Minder dan een song als Slow Disco, die de muziek van de Amerikaanse wel vrij aardig samenvat. Ook op Daddy’s Home ligt het tempo waarin Clark haar popliedjes voorbij laat glijden opnieuw niet overdreven hoog.

Down is een venijnig vloervullertje van drieënhalve minuut, waarin Clark het achterste van haar tong laat horen en de nodige funk de luisteraar aangenaam verrast. Stevie Wonder is een inspiratiebron en dat horen we. Zoals Nina Simone en Lou Reed ook bij vader in de platenkast staan. Clark haalde er de nodige inspiratie uit en laat op Daddy’s Home vooral de jaren 70 herleven. Smaakvol. Met je ogen dicht zie je pa stiekem, lekker anoniem heupwiegen in de huiskamer. Eindelijk vrij. Pieter Visscher

 

 

Hamish Hawk – Calls To Tiree

Hamish Hawk is een jonge Schotse zanger die niet vies is van een beetje pathetiek. Ondanks het feit dat hij al twee albums op zijn naam staan heeft Hamish nog wel wat terrein te winnen wat bekendheid betreft. Maar wat er nog niet is lijkt in aantocht. Zijn vorige single haalde de playlist van een Amerikaans en een Duits radiostation en zijn nieuwe die van een Nederlandse!

Hawk’s bariton doet wel aan de legendarische Scott Walker denken. Ook fans van Marlon Williams zullen de oren spitsen. Al presenteert Hamish Hawk zich als solo-artiest. Zijn songs schrijft en speelt hij met een vaste band. Die komen vol aan de bak in het slot van Call To Tiree dat bijna ontspoort met zijn wervelende gospelorgel en sterk vervormde gitaar.

Call To Tiree is één van de tien tracks van het binnenkort te verschijnen Heavy Elevator album van Hamish Hawk.

Still Woozy – Kenny

De naam Still Woozy geeft al enigszins aan wat voor muziek we in de kuip hebben. Woozy is dat gevoel dat je krijgt als je teveel feest en te weinig slaapt. Bruuske beweging zijn uit den boze net als harde geluiden. In die toestand is de slaapkamerpop van Still Woozy nog wel te verdragen.

Sven ‘Still Woozy’ Gamsky komt uit Oakland, Californië. Muziek maken doet hij al sinds zijn 13e. Hij heeft hij er ook voor doorgeleerd. Sven heeft een master in klassieke gitaar en een bachelor in elektronische muziek. Voor hij zich terugtrok in zijn bedroom speelde hij in een band, Feed Me Jack met wie hij vier album maakte in de complexe math rock (telrock) stijl. Something completely different dus.

Zoals veel slaapkamerartiesten handelt Still Woozy vooral in losse nummers. Waarom albums maken als Spotify al je nummers netjes in een playlist zet? Inclusief het ultra relaxte Kenny, dat klinkt als een eenmans Beach Boys  telt  ‘This Is Still Woozy’ nu 15 tracks.

black midi – Chondromalacia Patella

Postpunk band black midi onthult een nieuwe single / video, “Chondromalacia Patella”, van hun aanstaande album, Cavalcade, dat vrijdag 28 mei verschijnt op Rough Trade.

Deze derde in een reeks fervente singles, ‘Chondromalacia Patella’, is een nummer over herstel, toepasselijk genoemd naar de knieblessure van een bandlid door hardlopen. Het bevat schurende noise-rockakkoorden en er wordt flink rond gedrumd om tot een hoogtepunt te komen die we ons als een zonnestraal van arpeggio-gitaren voorstelllen, hoog in de lucht boven de power metal wolkenkrabbers. De video is geregisseerd door Vilhjálmur Yngvi Hjálmarsson.

Op 26 mei om 20:00 uur organiseert black midi – Geordie Greep (gitaar, primaire zang), Cameron Picton (bas, zang) en Morgan Simpson (drums) – een Cavalcade-luisterfeest via YouTube waarin het album wordt gestreamd in zijn geheel. Erbij zijn is meemaken.

Torres – Don’t Go Puttin Wishes In My Head

Vriendin van het station, Torres is nu alweer terug met een poppy, maar pittig werkje over … de liefde natuurlijk!

Don’t Go Puttin Wishes In My Head is de eerste single van het vijfde album van miss Mackenzie Scott. Eigenlijk was het helemaal niet de bedoeling dat de opvolger van net een jaar oude Silver Tongue al zo snel zou verschijnen, maar corona enzo.

In plaats van bij de pakken neer te gaan zitten omdat haar geplande tour moest worden geaborteerd is Torres aan het schrijven geslagen. Haar nieuwe album heeft ze opgenomen in Engeland getogen, in de studio van Rob Ellis, die eerder fraaie resultaten behaalde met o.a. PJ Harvey, Madrugada en Placebo. Het zo goed als af zijnde nieuwe album gaat Thirstier heten.

Torres houdt het tempo er goed in op Don’t Go Puttin Wishes In My Head. De gitaren hebben deels plaats gemaakt voor synths, maar the star of the show is en blijft de zangeres zelf die met haar nieuwe single haar meest hit-potente nummer tot nu toe aflevert.

Curtis Harding deelt clip voor single ‘Hopeful’

Curtis Harding simpelweg een ‘soul man’ noemen doet hem te kort. Zijn stem laat een breed scala aan emoties horen: pijn, plezier, verlangen, tederheid, verdriet maar ook kracht. De nieuwe single ‘Hopeful’ laat een optimistische kant van Harding zien. De regie van de videoclip lag in handen van fotojournalist Lynsey Weatherspoon. De zwart-wit video werd gefilmd in het West End van Atlanta en bevat beelden van een muurschildering van John Lewis en recente Black Lives Matter-protesten.

Over de clip zegt regisseur Weatherspoon: “Het maken van de video voor ‘Hopeful’ werkte erg verlichtend omdat het mij de kans gaf om te reflecteren over alles wat er was gebeurd in 2020. De single straalt uit wat we allemaal voelen en hoe we kunnen evolueren naar de hoop voor onze toekomst. De energie die Curtis meebracht, was ongeëvenaard. Hij verdiepte zich in het proces, wat ons hielp een sterke verhaallijn voor de video te creëren. De betekenis van de song kreeg ook veel meer kracht door bepaalde delen van Atlanta als achtergrond te laten fungeren. Dit maakte het project tot een succes. Ik ben ervan overtuigd dat ‘Hopeful’ in staat is een gevoel van rust te brengen in een wereld waar we snakken naar liefde en vrede.”

’Ik schreef ‘Hopeful’ al een tijd geleden maar in theorie overstijgt het tijd en plaats’, legt Harding uit. ‘Ik heb altijd geprobeerd hoop uit te dragen waar ik ook was. Duisternis vindt ons allemaal, daarentegen geeft hoop ons de kracht om op zoek te gaan naar het licht’.

Voor het album ‘Face Your Fear’ uit 2017, werkte Harding samen met zijn vaste collaborator Sam Cohen en superproducent Danger Mouse. New York Magazine schreef over dit album: “With a scorching voice like his, the funk is eternal”. De track ‘On And On’ van het album was onlangs te zien in de slotscène van de Marvel Studios miniserie ‘The Falcon and the Winter Soldier’ op Disney Plus.

Harding voedt zijn psychedelische sound met de essentie van soul, maar voelt zich niet alleen gebonden aan dit genre. In plaats daarvan brengen zijn liedjes een eclectische mix van genres, die zijn voortgekomen uit de vele muzikale levenslessen die hij door de jaren heen heeft meegekregen. Muziek werd hem als kind zijnde al met de paplepel ingegoten vanwege zijn gospel- zingende moeder. Zijn nomadische jeugd bracht hem in aanraking met een keur aan muziekstijlen. Harding werkte in de jaren die volgden met zowel Cee-Lo Green als The Black Lips. Al die invloeden maken zijn muziek nu tot een genre op zich. Door deze vele ervaringen heeft hij de donkere kanten van het leven volledig omarmd.

Alle opbrengsten van de videoclip worden gedoneerd aan Know Your Rights Camp.

Shannon & The Clams – Midnight Wine

Niemand die het zo druk heeft als Dan ‘Black Keys’ Auerbach. Niet alleen tekende hij voor de productie van het nieuwe album van blueslegende in spe, Robert Finley, maakte hij van een stapel nagelaten opnames van Tony Joe White een coherent album en produceerde hij de nieuwe plaat van The Black Keys. Ook dook hij de studio in met Shannon & The Clams om te werken aan wat album zes moet gaan worden van de garagepunkclub uit Oakland.

Wat scheelt is dat Dan niet hoeft te reizen. Hij heeft een eigen studio heeft in Nashville. Daar is ook Midnight Wine opgenomen, de eerste single van het Year Of The Spider album (20/8) van Shannon & The Clams.

Het kordate, unisono door Shannon, gitarist Cody en keyboardspeler Will gezongen Midnight Wine is een mid-tempo rocker met een flinke dosis fuzz gitaar en een gorgelend orgeltje. Het thema van het nummer is ‘drugs begin er niet aan’. Deze ervaringsdeskundigen weten waar ze het over hebben.