Category: Nieuwe Muziek

Kids With Buns – bad grades

Kids with Buns is een damesduo uit Vlaanderen dat muzikale verwantschap vertoont met eigentijdse sister acts als Phoebe Bridgers, girl in red, Snail Mail etc. Dat Kids with Buns (kinderen met knotjes) essentieel anders klinkt dan genoemde namen komt door het bijzondere, donkere welhaast masculine stemgeluid van Marie van Uytvanck. Zij won vorig jaar een prijs voor haar Uit De Podcast podcast. Met haar ingetogen spel op de elektrische gitaar zorgt Amber Piddington voor melodie en kleuring.

De productie van de twee songs van Kids With Buns die tot nu toe zijn verschenen staat in dienst van de teksten. Debuutsingle 1712 gaat seksueel geweld en kindermisbruik (1712) is het nummer van de alarmlijn. Het onderwerp van bad grades is de prestatiedruk waaronder veel leerlingen en studenten gebukt gaan. Kids With Buns is een bijzonder duo dat zowel muzikaal als tekstueel iets te vertellen heeft.

Toledo – Dog Has Its Day

Toledo is er voor mensen die van verzorgde, maar niet al te gepolijste muziekjes houden. Zoals nieuwe single, Dog Has Its Day met zijn onnadrukkelijke, maar steady beat, zachte falset-zang en ruimtelijke productie. Net als je denkt dat nu is de kitschgrens wel bereikt, duikt er een riffje op van een elektrische gitaar of trekt de bassist wat harder aan zijn snaren.

Het zal niet verbazen dat de producer van neo-yachtrock-band Wild Nothing zich er tegenaan heeft bemoeit. Toledo is een duo uit Brooklyn. Daniel Avarez en Jordan Dunn-Pilz doen het al een jaar of vier vijf samen, maar op een tempo dat net zo relaxed is als hun songs. De oogst tot dusver is drie singles en twee EP’s. Maar het albumdebuut zit er eindelijk aan te komen. Op 12 februari verschijnt ‘Jockeys of Love’ met daarop uiteraard ook, Dog Has Its Day.

Emma Ruth Rundle & Thou – Hollywood

Emma Ruth Rundle heeft er al twee bands en vier soloalbums opzitten, maar nu pas begint ze een beetje bekend te worden. Een geval van beter laat dan nooit zullen we maar zeggen, want de Californische rockmadam kan wel wat. Emma is van het zwaardere werk. De zangeres/gitariste krijgt vaak het post-rock etiket opgeplakt. Dat doet onrecht aan haar veelzijdigheid. Ze mag dan regelmatig de meters in het rood laten springen, maar haar werkt heeft een artistieke dimensie. Thou daarentegen kan behoorlijk te keer gaan. Ook deze band uit Louisiana heeft een intellectuele insteek, maar leunt veel meer tegen de metal. Net als miss Rundle is ook Thou nog niet boven komen drijven.

De soloartieste en de band hebben vorig jaar een muzikaal verbond gesloten dat voor beide partijen een succes was. Zozeer dat de samenwerking een vervolg heeft gekregen. Emma en Thou hebben een minder bekend nummer van The Cranberries gecoverd. En, zo als dat gaat in de muziekindustrie wordt de cover wel opgepikt. Hollywood is hard op weg een bonafide hit te worden. Het zou mooi zijn als de aandacht zich uitbreid tot het eigen werk van Emma Ruth Rundle en Thou.

Clipprimeur: The Great Communicators – Treasure

De nieuwe single ‘Treasure’ is de volgende stap voor The Great Communicators op weg naar de release van hun tweede album ‘The Endless Haze’. En die clip gaat vandaag bij ons in première.

Op dit album is te horen dat The Great Communicators onverwoestbaar is en zich sterker voelt dan ooit. De Amsterdamse band heeft na een vliegende start vier jaar stilgestaan, doordat de band brak met vocaliste Gaia Slotboom. Op datzelfde moment beland frontman Arend Dijkstra in een writersblock, waarna de band zijn platenmaatschappij, boeker en manager afhaken en de groep er ineens alleen voor staat. Dijkstra blijft geloven in de kracht van de band en hij vindt bij zijn bandleden het vertrouwen waar hij naar op zoek is. Maar alles klinkt weer fris en groovy bij The Great Communicators!

The Notwist – Al Sur

1989 is het bouwjaar van The Notwist en Weilheim -een plaats in Beieren- de plek waar de gebroeders Markus en Micha Archer en compagnon Andi Haberi hun muzikale experiment begonnen. In hun lange, bewogen bestaan heeft de band diverse wegen bewandeld. Meestal waren die moeilijk begaanbaar voor de gemiddelde indie-fan of radioluisteraar. Wiki noemt o.a. plinkerpop – wat dat ook moge zijn-, post-rock, avant-electronica en post-hardcore als door The Notwist beoefende genres. De ontwikkeling van de band valt te volgen op een tiental albums.

Nu zes jaar na de laatste is er weer een nieuwe langspeler van The Notwist verschenen, een plaat die breder, toegankelijker en beter is dan alles wat er aan voorafging. Is onze bescheiden mening.  The Vertigo Years, is poppy, speels, melodieus en gewoon goed draaibaar. Het op single verschenen Al Sur, een new waverig electropop-nummer met achtergrondgeluiden, meidenzang (Juana Molina) en een lekker vlot tempo geeft een goede indruk van het album.

Je kunt je voorstellen dat Notwist fans van het eerste uur even zullen slikken als ze i.p.v. atonale saxofoonsolo’s en experimentele percussiepartijen plotseling een vrij conventioneel gestructureerd liedje op hun bordje krijgen. Maar de band is zo vaak van stijl veranderd dat dit er ook wel bij kan. En de industriële percussie aan het eind zal hen er aan herinneren met wie ze ook alweer van doen hebben. De officiële hitparade zal The Notwist ook met Al Sur niet snel halen, maar voor onze Graadmeter is het een serieuze kandidaat.

Angie Flare trouwt met zichzelf

Nieuwe single over zelfliefde

Zangeres en songwriter Angie Flare lanceert binnenkort haar nieuwe single ‘Marry Myself’, een ode aan de zelfliefde. Na de release van haar debuut EP ‘Footprints in the Sand’ in maart 2020, geïnspireerd door de stad Nashville, is het weer tijd voor nieuwe muziek. ‘Marry Myself’ is te streamen vanaf vrijdag 5 februari. De bijbehorende videoclip, die Angie zelf produceerde, is te zien vanaf 10 februari.

‘Marry Myself’ ontstond doordat Angie veel tijd alleen thuis doorbracht. Haar vriend was vaak ‘on the road’ als muzikant. Ze merkte dat ze het heel lastig vond om tijd met zichzelf door te brengen en ze moest echt leren om het zelf leuk te maken en niet bang te zijn voor de eenzaamheid. Angie besefte dat altijd op anderen wachten alleen maar leidt tot teleurstellingen. Je bent verantwoordelijk voor je eigen geluk.

Dat was voor Angie ook een groot houvast tijdens de corona lockdown. Als je niet meer kan vluchten in een drukke agenda en allerlei bezigheden, ben je op jezelf aangewezen. De enige oplossing is zorgen dat je het leuk hebt met jezelf. De eerste stap is een stukje zelfliefde, weten waar je behoefte aan hebt en daarnaar luisteren. ‘Marry Myself’ is uiteraard een boodschap met een knipoog, maar Angie wil haar luisteraars wel meegeven dat een beetje lief voor jezelf zijn heel veel kan brengen in het leven. Een positieve, krachtige boodschap in deze lastige tijden.

Na het uitbrengen van haar debuut EP ‘Footprints in the Sand’ in maart 2020, vlak voor de coronacrisis, heeft Angie zeker niet stilgezeten. De extra tijd heeft ze gebruikt om flink aan zichzelf en haar muzikale skills te werken, zoals het schrijven van nieuwe muziek.
‘Marry Myself’ is weer een echt country pop nummer, een mooie opvolger van populaire tracks als ‘Home’ van haar EP. Met invloeden van Nashville artiesten zoals Carrie Underwood.

De bijbehorende videoclip bedacht en produceerde Angie zelf. ‘Een superleuke ervaring, want ik besefte gaandeweg dat ik mijn eigen bruiloft aan het plannen was. Maar dan dus met mezelf. Ik ben bruidsjurken gaan passen en ik moest mijn eigen bruidsboeket en bruidstaart bestellen. Gelukkig werd ik geholpen door hele leuke, lokale partijen en is het echt een clip geworden die op een luchtige manier het verhaal vertelt.’

‘Marry Myself’ is nog maar het begin van weer een reeks nieuwe muziek die Angie aan het schrijven is en gaat uitbrengen. De ambitie is om toe te werken naar een tweede EP, wederom vol met moderne countrymuziek met een eigen twist. Angie’s ultieme droom? Een internationale tour met haar band en eigen muziek.

Links: http://tinyurl.com/marry-myself-angie-flare

Delgres – Assez Assez

Delgres is een Afro-Franse band die een geluid produceert dat ergens tussen dat van Black Keys en Tinaruwen inzit. Tenminste op het stemmig swingende Assez Assez (genoeg genoeg). In andere songs op de twee albums die het trio heeft uitgebracht worden ook genres als pop, rock, Afro en fusion aangetikt.

Bijzonder aan de opstelling van Delgres is dat je naast de gebruikelijke drums en gitaar geen bas hoort, maar een sousafoon. Dat is een soort tuba die nog dieper gromt dan een bas. De zanger, gitarist en componist van het trio is Pascal Danaë. Voor hij met Delgres begon was hij solo actief. Ook werkte samen Danaë met o.a. met Peter Gabriel, Neneh Cherry en Morcheeba. Zijn geëngageerde teksten zingt hij in het de Franse variant creools, de taal van Guadeloupe, het Caribische eiland waar zijn wortels liggen.  

Popwarmer: London Grammar – Lose Your Head

Lose Your Head is na Baby It’s You en Graadmeterhit Californian Soil de derde single van aankomende album Californian Soil van London Grammar. Het wordt het derde album van het triphoptrio en verschijnt 9 april. Op de single schittert weer de mooie stem van Hannah Reid. De titel lijkt trouwens wel een verwijzing naar een eerder nummer van London Grammar; Help Me Lose My Mind met Disclosure. Lose Your Head hoor je deze week extra vaak op Pinguin Pop, want is de Popwarmer!

King Gizzard & The Lizard Wizard – O.N.E.

Er gaat geen maand voorbij of er is wel een nieuwe single, of album van onze Australische vrienden van King Gizzard & The Lizard Wizard. Met nieuw bedoelen we echt nieuw, vers opgenomen en nog niet eerder uitgebracht. 

Nieuwe single O.N.E. is direct herkenbaar als een nummer van King Gizzard. De zang geeft het weg, maar is ook weer anders dan voorgaand werk. De beat is dit keer exotisch, Turks, Egyptisch in die richting. Een ondefinieerbaar instrument doet Indiaas aan. Het kan een soort fluit zijn, maar ook een vervormde gitaar. De alom aanwezige percussie is weer latin. Een mix van mondiale invloeden en geluiden dus. Gelukkig zijn de mannen niet vergeten een liedje te schrijven en ook niet dat ze van oudsher een gitaarband zijn.

Voor de muzikanten onder u, O.N.E. Is onderdeel van het experiment van King Gizzard met microtonaliteit. Meer van dit moois zal op het nieuwe KG album komen waarvan wel de titel L.W. al wel bekend is, maar nog niet de releasedatum.

Serj Tankian – Elasticity

Serj Tankian heeft inmiddels meer solo-albums (en soundtracks) gemaakt dan platen met System Of A Down. Zoals het er nu uitziet gaat de Armeense Amerikaan nog verder uitlopen.

Zijn band heeft weliswaar vorig jaar november nog een single uitgebracht, maar dat was een eenmalige actie bedoeld om aandacht te vestigen op en geld op te halen voor Armenië dat toen in oorlog was met Azerbeidzjan.

Binnen de band schijnt ook oorlog te bestaan. De drummer is pro Trump de rest, met Serj voorop heel erg anti. Dus gaat Serj voorlopig nog even alleen verder. Hij maakt gebruikt van het voordeel van de frontman. Een zanger kan live alle successen van zijn band waarheidsgetrouw uitvoeren. De andere bandleden niet, tenzij ze een sound-alike aantrekken. Maar dat pikken de fans meestal niet.

Elasticy had ook makkelijk een nummer van System Of A Down kunnen zijn. Je hebt de befaamde gestoorde zang van Serj, geserveerd op een bed van metallic gitaren, een pompende bas en een fanatieke drummer. Misschien is Elasticy met zijn grunt intermezzo’s en vol gas, gas terug passages nog wel harder en gekker dan zijn werk met de System.

Dus jammer dat System Of A Down op zijn reet ligt, maar gelukkig hebben we Serj Tankian nog.