Mental Shift proudly present the new single Déjà vu by Mental Shift. Déjà vu is a poppy alt rock song about things in life or love happening over and over again. Lyrics and songwriting by Daphne Gobius du Sart, arrangements Mental Shift, produced and recordings GH
Official website: www.mentalshift.eu
All social media: mentalshiftband
With love from Daphne, Hans, Michiel, Sascha and Jeroen
Indieband Foxlane ontwaakt uit winterslaap en brengt ode aan thuisstad Nijmegen. Het kwartet kondigt gelijknamige EP aan én brengt nieuwe single ‘flashy lights, underground’ uit.
Foxlane is terug! Na een krap jaar radiostilte als gevolg van de coronacrisis staat de band te popelen om zich weer onder de mensen te begeven. De indierockers kregen al eerder de ogen op zich gericht, toen ze met het nummer ‘Birmingham’ een streamingshit wisten te scoren door in de playlist van de serie Peaky Blinders terecht te komen. Op 10 september van dit jaar komt het viertal met een titelloze EP. Na de eerste single ‘time flies, why waste it?’ komt de tweede single ‘flashy lights, underground’ als één van Foxlanes ruwste tracks.
Frontman Guus Timmermans blikt terug op het leven dat hij ooit had, de plekken die hij passeerde en de normen en waardes die hij daar ooit dacht te hebben. Hoewel het nummer duister van aard is en de zin ‘I think I wanna die here tonight’ het nummer van een sombere mantra voorziet, geniet Foxlane juist van de kleine positieve dingen. Zo bezingt Timmermans iedere plek die zijn leven compleet lijkt te maken en kijkt hij met weemoed terug op de momenten van anonimiteit, levendigheid en complete nonsens in de stad. Tegelijkertijd spat de opgehoopte frustratie van het afgelopen jaar er vanaf: het gitaargedreven nummer weet een constante spanning vast te houden. De zin om te dansen in stamkroeg NDRGRND – met flikkerende lichten – is groter dan ooit.
Sugar Candy Mountain is een psychedelisch rockduo uit Oakland, dat zijn tweede decennium inluidt met de release van een vierde album. Running From Fire is vooruitgestuurd om de interesse te wekken. En dat lukt aardig.
Will Halsey en Ash Reiter vallen op in het snel uitdijende psych-rockveld door elementen in hun muziek te verwerken van voor 1967, van voor the summer of love dus. De stem van Ash is girly als in girl group, de galmende productie doet denken aan Phil Spector’s Wall Of Sound en de gitaarsound aan het zonnige California van The Beach Boys.
Het nieuwe album van het duo dat zich niet zonder gevoel voor humor en drama de Bonny & Clyde van de psych-pop noemt volgt al snel. Impression komt op 28 mei online en zal niet veel later op LP verkrijgbaar zijn een vinyl de betere platenhandelaar.
Dit jaar is het 40 jaar geleden dat The Poet voor het eerst werd uitgebracht, het Bobby Womack-album dat diende om zijn carrière nieuw leven in te blazen en waarmee hij in de jaren tachtig een nieuwe kracht was in de urban music. Dat album werd gevolgd door The Poet II, wat de positie van Womack als de toonaangevende exponent van de traditionele soul die hij tot zijn overlijden in 2014 behield verder verstevigde. Nu zijn deze klassieke albums voor het eerst geremasterd van de originele banden.
Men dacht lang dat ze verloren waren, maar de originele banden zijn teruggevonden en zijn afkomstig voor de remasters van The Poet en The Poet II. Om de best mogelijke luisterervaring te bieden, zijn zowel The Poet als The Poet II op zwaar (180 gram) vinyl geperst, waardoor de albums voor het eerst in decennia op de vinylmarkt verkrijgbaar zijn. De historische albums op lp en cd zijn verschenen met uitgebreide liner notes van r&b-geleerde Bill Dahl.
Kort na de release steeg The Poet, geproduceerd door Womack, naar de nummer 1 positie in de Billboard’s Top R&B Album-hitlijst en bood daarmee commerciële validatie voor zijn muzikale houding die zo verwijderd was van de discotrend van die tijd. Zoals geïllustreerd in de nieuw geschreven liner notes van Bill Dahl: “The Poet was opgesplitst in twee verschillende muzikale stemmingen. De eerste kant van het album plaatste Bobby in uptempo instellingen en liet de aanstekelijke grooves de vrije loop. Zijn tweede worp wierp Bobby op als de romantische balladeer, een verleidelijk beeld waardoor zijn legioen van vrouwelijke fans al lang in woede uitbarstte.”
Bobby Womack werd in 2009 opgenomen in de Rock and Roll Hall of Fame door Ronnie Wood van The Rolling Stones. De langdurige samenwerking van Bobby Womack met ABKCO dateert uit zijn vroege carrière als mentorschap door Sam Cooke. ABKCO Music fungeert als muziekuitgever voor de catalogus van Womacks meest opmerkelijke composities, waaronder Across 100th Street, Woman’s Gotta Have It, That’s The Way I Feel About’ Cha, Breezin, It’s All Over Now en American Dream.
Liefhebbers van Bobby Womack luisteren uiteraard naar Pinguin Groove.
Aafke Romeijn schreef de muziek van South Park in de zomer van 2019, toen de zon scheen en ze de zorgeloosheid van een kampeervakantie wilde uitdrukken. Denk: Foster The People en Kid Francescoli, muziek als een zomerbriesje, dansbaar en licht melancholisch. Niet lang daarna sloeg een depressie toe, brak de coronacrisis uit en leek die zorgeloosheid ten tijde van het schrijfproces ineens heel ver weg. ‘South Park’ is de tweede singe van het aankomende album van Aafke Romeijn waarover ze zelf zegt: ”Uiteindelijk vond ik de muziek perfect om de luchtigheid te brengen die het zware thema van mijn plaat nodig heeft, want depressie is ook hetgeen wat me in staat stelt om de schoonheid van kleine dingen te zien.”
Afgelopen vrijdag verscheen het nieuwe album Daddy’s Home van St. Vincent. Dit is het zesde studioalbum van de Amerikaanse artieste en de opvolgers van haar album MASSEDUCTION uit 2017. Eerder verschenen al de singles Pay Your Way in Pain, The Melting of the Sun en recentelijk nog Down, de Clip van de Dag.
De inspiratie van Daddy’s Home haalde St. Vincent uit de platenkast van haar vader die na een gevangenschap van 9 jaar vrijgelaten werd in 2019. Deze vinylplaten, die ze sinds haar jeugd beluisterde, namen haar in gedachten mee naar het sepiakleurige New York tijdens de jaren ’70.
De nummers die ze schreef tijdens zijn gevangenschap resulteren uiteindelijk in het nieuwe album Daddy’s Home.
Daddy’s Home werd geproduceerd door Annie Clark en Jack Antonoff, opgenomen door Laura Sisk, gemixt door Cian Riordan en gemasterd door Chris Gehringer. De muziek werd uitgevoerd door Annie, Jack, Cian, Thomas, Evan Smith, Sam KS, Greg Leisz, Daniel Hart, Michael Leonhart, Lynne Fiddmont en Kenya Hathaway.
Nieuwe muziek van St. Vincent hoor je op Pinguin Pop!
We twijfelen of Slow (Loud) van Black Midi wel geschikt is voor radio. De jongste single van de band uit Londen is namelijk het tegenovergestelde van easy listening.
Black Midi staat toch al niet bekend om hun hapklare hitsongs, maar in Slow (Loud) verlagen ze de irritatiegrens tot bijna nul. Genre technisch zou je het nummer kunnen indelen bij de fusion of (post) jazzrock. Op de zang na dan die heeft het zweverige van 70’s prog-rock. De vijf en halve minuut durende track is een lange aaneenschakeling van drumbreaks, gitaar, bas en saxsolo’s. Dit alles gespeeld met de energie van een middelgrote kerncentrale. De complexiteit van hun muziek beperkt de actieradius van Black Midi. Daar staat tegenover dat de band waarschijnlijk welkom is op een breed scala aan festivals waaronder Lowlands, North Sea Jazz en Roadburn. Pinkpop past waarschijnlijk.
De vraag of een band als Black Midi op onze playlist past schuiven we graag door naar de luisteraars. Geef je mening op onze site en ben je fan stem Slow (Loud) dan de Graadmeter in. We zijn benieuwd.
’s Lands coolste ‘kick-in-your-face’ punkrock band Tusky heeft zojuist zijn gloednieuwe single-video ‘We’re Going Out Again’ gedropt, afkomstig van het nieuwe (2e) studio-album waaraan de band momenteel nog werkt, de opvolger van debuutalbum ‘Rated Gnar’ uit 2018.
Band
Vladimir Stevic – zang & gitaar
Sjors van Reeuwijk – gitaar
Quirin Wijgers – bas
Bas Allein Richir – drums
Discografie
2018: Rated Gnar – debuutalbum (V2 Records)
2019: Love Love Love – 5 track EP (V2 Records)
Nadat de in 2005 opgerichte post-hardcore/punkrock band John Coffey na zijn 3e album ‘The Great News’ in mei 2016 aankondigde om voor onbepaalde tijd te stoppen, duurde het niet lang voordat er een nieuw punkrock geboortekaartje werd rondgestuurd. Tusky werd geboren uit pure liefde tussen gitarist Alfred van Luttikhuizen, gitaar tech Sjors van Reeuwijk en drum tech Bas Allein Richir (alle drie afkomstig uit het John Coffey-team), aangevuld met bassist Justin Ghijsen, die later werd opgevolgd door John Coffey-gitarist op basgitaar Christoffer van Teijlingen.
In 2018 volgde debuutalbum ‘Rated Gnar’ op V2 Records, dat een hongerige en vurige band liet horen die sterk beïnvloed was door 90’s punkrock bands: fast & furious but yet very melodic & catchy. Een reeks clubshows en festivals volgde op o.a. Noorderslag, Zwarte Cross, MadNes, Jera on Air, Paaspop, Welcome to the Village en in Duitsland, België, Frankrijk, Oostenrijk, Zwitserland, Spanje, Litouwen.
Het vertrek van de twee John Coffey-mannen Alfred en Christoffer werd uitstekend opgevangen door het aantrekken van Vladimir Stevic en Quirin Wijgers van de bands Pene Corrida en All Doomed. Gewapend met een kersverse single-video in mei; een eigen online stripreeks, met een nieuw studio-album in de planning EN natuurlijk met shows zodra het weer kan, is Tusky klaar om de wereld te heroveren.
Laura Marling leidt twee levens, een als vrij traditionele singer-songwriter en een ander als aanjager van electronica project LUMP.
LUMP doet ze samen met Mike Lindsay van de band Tunng. Het eerste LUMP album was experimenteel om niet te zeggen vaag. We leggen de schuld bij Lindsay die met Tunng ook vaak kanten opschiet die slechts voor een select gezelschap zijn te volgen. Op het nieuwe album lijkt Laura een dikkere vinger in de pap te hebben.
Animal is fonkelende track met weliswaar de nodige electronica, maar ook een spannend verloop en als bonus de immer boeiende stem van La Marling. Onze politiek is om oorspronkelijke, vaak langere versies van nummers te draaien. Bij Animal van LUMP hebben we gekozen voor de radio-edit. Midden in de albumversie zit namelijk een stuk dat zowel de vaart uit het nummer haalt en de sfeer verbreekt. We leggen de schuld bij Lindsay. Hogere artistieke doelen ontgaan ons dus hebben we bij hoge uitzondering de korte versie opgepikt.
Animal is het titelnummer van LUMP album twee dat in juli uitkomt.
Met de Popwarmer van deze week gaan we een versnelling harder. Na de indie polderpopbands Komodo en afgelopen week Son Mieux is het deze de beurt aan een dosis dance in een modern popjasje. Het gaat om het catchy Pillow van de Britse zanger Kelvin Jones met roots in Zimbabwe waar hij ook is geboren. Tegenwoordig woont en werkt hij vanuit Duitsland. De meeschrijvende Pinguinluisteraar doet bij Kelvin Jones een belletje rinkelen. Hij stond op de playlist van Pinguin Indie in 2014 met het viral singer/songwriter hitje Call You Home. De sympathieke Kelvin werkt opgepikt door de grote platenmaatschappijen en zie hier het resultaat. Kelvin Jones is onmogelijk materiaal voor Pinguin Indie, maar bij afdeling Pop gaat de volume op 10.
