Multi-instrumentalist G Flip bracht onlangs, in samenwerking met indiepop zangeres mxmtoon, de nieuwe single Queen uit en is deze week de Popwarmer op Pinguin Pop. De track staat in het teken van emancipatie en is geproduceerd door G Flip en Rostam Batmanglij (o.a. Vampire Weekend, HAIM & CLAIRO). Over het nummer zegt G Flip: “My idea of a Queen is not necessarily linked to gender; Queen’s come in all forms and walks of life. To me a queen embodies power and strength; they embrace all they are fiercely yet gracefully.”
Category: Nieuwe Muziek
Major Murphy – Access
Waar hebben ze eerder gehoord, ‘Something In The Way’, de openingswoorden van Major Murphy‘s Access?
Bij Nirvana bijvoorbeeld. Kurt vervolgt de tekst met ‘mmmm mmmm’. En herhaalt dat nog een keer of vijf. Beatle George zingt ‘Something In The Way She Moves Attracks Me Like No Other Lover’. Die tekst heeft hij ‘geleend’ van ‘Something In The Way She Moves’, een nummer van het debuutalbum van James Taylor. Dit zijn de drie bekendste, maar lang niet de enige ‘Somethings’.
Van de drie voorbeelden heeft de nieuwe single van Major Murphy nog het meest weg van Nirvana. Tenminste het begin. Daarna volgt is een broeierige rocksong met een dynamisch opbouw en bevredigende climax. Access is ook het titelnummer van het tweede album van de band uit Grand Rapids, Michigan dat ergens in april moet uitkomen.
Dead Poet Society – .loveyoulikethat.
Dead Poet Society (zonder S om verwarring met de film te voorkomen) draait al zon’ jaar of zeven mee, maar is om de een of andere reden nog niet aan het maken van een album toegekomen. Feitelijk is dat een technisch detail, want de rockers uit L.A. hebben genoeg songs online staan voor wel 2 albums. Maak een playlist, noem het een album en klaar is Kees.
Maar goed het officiële albumdebuut van Dead Poet Society zit er dus aan te komen. DPS maakt eigentijdse hard rock -geen metal- , dwz geworteld in de bluesy hard rock van de vroege jaren zeventig, maar dan met de flair en branie die tijd en soort genoten als Greta van Fleet, cleopatrick en Palaye Royale ook aan de dag leggen.
Nieuwe single .loveyoulikethat. opent met een diepe bas en een slide-gitaar gevolgd door een smachtend zingende Jack Underkoffer. Als je denkt dat de mannen zich verder koest houden dan heb je het mis. Boven een swampy tempo barst een partij gitaren los als een zware onweersbui na een hete zomerdag. Underkoffer moet op zijn tenen gaan staan om boven het geweld uit te komen. Alsof ZZ Top een nummer van het eerste album van Black Sabbah album covert.
Dat belooft wat voor, –!- ook wel ‘the exlamation’ album genoemd. Release datum is 12 maart.
Brodka & Scottibrains – Wrong Party
Dat hip ook goed kan zijn bewijzen Brodka & Scottibrains met debuutsingle Wrong Party. Brodka is Pools en best beroemd in haar vaderland. Scottibrains is de huisband van het Engelse Speedy Wunderground label.
Wrong Party is makkelijk de toegankelijkste release van het label. Als je bekend bent met het werk van bands als Black Midi, Black Country, New Road en Squid weet je dat dat niet heel moeilijk is. De zeker voor herhaling vatbare samenwerking tussen de Poolse diva en de Britse hipsters is een poppy dansplaatje met een female touch met een punky attitude.
Dat de single uit de koker van Speedy Wunderground komt hoor je aan de new wave gitaren en oprispingen van een saxofoon. Het toch al straffe tempo wordt allengs opgevoerd tot een voor alle partijen bevredigende climax is bereikt. Met de lang gekoesterde wens van Monika Brodka om ook buiten Polen voet aan de grond te krijgen gaat het goed komen.
Valerie June – Call Me A Fool [feat. Carla Thomas]
Ken je Valerie June nog? De Amerikaanse rootsrock/soul zangeres? Je hoort haar nog af en toe op Pinguin Indie met de Pinguinklassiekers You Can’t Be Told, Shakedown en Wanna Be On Your Mind. De vrouw met het geweldige haar komt dit jaar terug met een nieuw album ‘The Moon and Stars’, op 12 maart. Het eerste voorproefje is schitterend. Samen met soulzangeres Carla Thomas, een levende legende. Liefhebbers van Call Me A Fool luisteren naar Pinguin Groove en/of Pinguin Pluche.
Melenas – Primer Tiempo
Melenas is een dameskwartet uit het Spaanse Pamplona. De señorita’s brachten vorig jaar hun tweede album uit, Dias Raros (vreemde dagen). Daarvan is Primer Tiempo het openingsnummer.
Anders dan landgenoten Hinds moet Melenas het niet hebben van een rammelende charme, maar rocken de meiden strak en stevig. En in het Spaans, een muzikale taal die prima past bij hun punky liedjes.
Een lekker swingend sixties orgeltje geeft extra sjeu geeft aan Primer Tiempo, dat ook nog eens ladingdekkend is voor wat Melenas te bieden heeft. Mocht er ergens in de nazomer toch nog een festival plaatsvinden en het programma blijft noodgedwongen beperkt tot bands uit Europa dan zou Melenas een aanwinst zijn.
Ben Howard – What A Day
Elke ochtend om acht uur is het tijd voor een verse Clip van de Dag. Met vandaag de gloednieuwe single What A Day van de altijd interessante Britse singer/songwriter Ben Howard. Op 26 maart komt zijn nieuwe album Collections From The Without Uit, afgaande op What A Day wordt dat een iets ‘luchtiger’ album dan voorganger Noonday Dream uit 2018. Ben Howard heeft in de studio samengewerkt met Aaron Dessner van The National, de man die in 2020 opviel met zijn studiowerk met Taylor Swift. Ook kennen we hem van Big Red Machine met Justin Vernon (Bon Iver). Interessant dus!
Julien Baker – Hardline
Samen met haar vriendinnen en part-time partners, Lucy Dacus en Phoebe Bridgers bevindt Julien Baker zich in de kopgroep van de nieuwe lichting vrouwelijke singer-songwriters die hun stempel lijken te gaan drukken op de indie-scene van de jaren twintig. Gezamenlijk als boygenius, maar ook individueel.
Phoebe Bridgers is in 2020 definitief doorgebroken. Afgaand op Hardline en het eerder verschenen Faith Healer wordt 2021 het jaar van Julien. Beide songs komen van Little Oblivions (26/2), Julien’s 3e langspeler. Hardline is een meeslepend, bijna symfonisch nummer, overtuigend gezongen door Julien met haar kenmerkende licht hese stem en korte vibrato. Minder folky dan Lucy D, poppier dan Phoebe B, maar minstens zo goed.
Nathan’s Brother’s Spot On; poppy, persoonlijk en muzikaal
Lang verwacht toch gekomen: Nathan’s Brother imponeert met breed en persoonlijk solo-debuut.
Na jaren lang zijn talenten als bassist en gitarist in dienst gesteld te hebben van derden heeft de Haarlemse artiest Nathan’s Brother nu gehoor gegeven aan een lang gekoesterde ambitie, hij heeft een solo-album gemaakt, solo als in alleen, in zijn uppie. Hij zingt uiteraard en schreef alle songs op ‘Spot On’, maar speelt ook alle instrumenten. Daarnaast was hij zijn eigen producer en technicus. Deze huisvlijt heeft geresulteerd in een breed, avontuurlijk maar tegelijk persoonlijk album. Elke track heeft wel iets bijzonders, een accordeon, een exotische Saz of latin percussie. Hoewel de teksten autobiografisch zijn verstaat Nathan’ Brother de kunst zijn woorden zo te kiezen dat menig luisteraar zich er in kan herkennen. Als ‘Spot On’ één ding duidelijk maakt is dat Nathan’s Brother veel eerder solo had moeten gaan. Maar beter laat dan…
Hand Habits – 4th of july
Vorige week verscheen de nieuwe single ‘4th of july’ van Hand Habits, een eerste nummer van nieuwe EP Dirt, uit op 19/2 via Saddle Creek. Je kent haar misschien van het mooie nummer Pictures of Flowers met Jess Williamson.
Meg Duffy is gitarist van Kevin Morby, maar als Hands Habits zette ze zichzelf op de kaart met het prachtige tweede album ‘Placeholder’, de single hoorde je ook op Pinguin. Vorig jaar verhuisde Meg naar LA en werkte samen met huisgenoten muzikanten Sasami Ashworh en Kyle Thomas (King Tuff), wat een duidelijke invloed heeft op de sound.