Category: Nieuwe Muziek

Julien Baker – Hardline

Samen met haar vriendinnen en part-time partners, Lucy Dacus en Phoebe Bridgers bevindt Julien Baker zich in de kopgroep van de nieuwe lichting vrouwelijke singer-songwriters die hun stempel lijken te gaan drukken op de indie-scene van de jaren twintig. Gezamenlijk als boygenius, maar ook individueel.

Phoebe Bridgers is in 2020 definitief doorgebroken. Afgaand op Hardline en het eerder verschenen Faith Healer wordt 2021 het jaar van Julien. Beide songs komen van Little Oblivions (26/2), Julien’s 3e langspeler. Hardline is een meeslepend, bijna symfonisch nummer, overtuigend gezongen door Julien met haar kenmerkende licht hese stem en korte vibrato. Minder folky dan Lucy D, poppier dan Phoebe B, maar minstens zo goed. 

Nathan’s Brother’s Spot On; poppy, persoonlijk en muzikaal

Lang verwacht toch gekomen: Nathan’s Brother imponeert met breed en persoonlijk solo-debuut.

Na jaren lang zijn talenten als bassist en gitarist in dienst gesteld te hebben van derden heeft de Haarlemse artiest Nathan’s Brother nu gehoor gegeven aan een lang gekoesterde ambitie, hij heeft een solo-album gemaakt, solo als in alleen, in zijn uppie. Hij zingt uiteraard en schreef alle songs op ‘Spot On’, maar speelt ook alle instrumenten. Daarnaast was hij zijn eigen producer en technicus. Deze huisvlijt heeft geresulteerd in een breed, avontuurlijk maar tegelijk persoonlijk album. Elke track heeft wel iets bijzonders, een accordeon, een exotische Saz of latin percussie. Hoewel de teksten autobiografisch zijn verstaat Nathan’ Brother de kunst zijn woorden zo te kiezen dat menig luisteraar zich er in kan herkennen. Als ‘Spot On’ één ding duidelijk maakt is dat Nathan’s Brother veel eerder solo had moeten gaan. Maar beter laat dan…

Hand Habits – 4th of july

Vorige week verscheen de nieuwe single ‘4th of july’ van Hand Habits, een eerste nummer van nieuwe EP Dirt, uit op 19/2 via Saddle Creek. Je kent haar misschien van het mooie nummer Pictures of Flowers met Jess Williamson.

Meg Duffy is gitarist van Kevin Morby, maar als Hands Habits zette ze zichzelf op de kaart met het prachtige tweede album ‘Placeholder’, de single hoorde je ook op Pinguin. Vorig jaar verhuisde Meg naar LA en werkte samen met huisgenoten muzikanten Sasami Ashworh en Kyle Thomas (King Tuff), wat een duidelijke invloed heeft op de sound.

Kiwi Jr. – Waiting In Line

Het Canadese Kiwi Jr is een nieuwe aanwinst van het Amerikaanse Sub Pop label dat sinds het Nirvana introduceerde altijd de pols aan de internationale indiescene heeft weten te houden. Eigentijdse acts op Sub Pop zijn o.a. Fleet Foxes, Beach House, en The Homesick uit Dokkum!

De songs van Kiwi Jr hebben het semi-naïeve van Jonathan Richman’s Modern Lovers en het spontane van Violent Femmes. Met zijn country piano en Nuggets orgeltje heeft Waiting In Line ook wel iets van de oude Dylan. De band springt echter te oneerbiedig om met hun bronnen om als retro te kunnen worden weggezet.

Het debuutalbum van de Kiwi’s is nog geen jaar oud, maar de band is nu alweer songs aan het verzamelen voor de opvolger. Samen met het eerder verschenen Cooler Returns schept het tot meezingen uitnodigende Waiting In Line hoge verwachtingen.

Django Django – Free From Gravity

In navolging van de betoverende titeltrack Glowing In The Dark deelt Django Django de derde officiële single, die afkomstig is van hun aanstaande album. Free From Gravity is een boeiend nummer waarin vrijwel alle thema’s samenkomen die op het album worden bezongen. Over de droefgeestige teksten van de single vertelt de band: “It’s really about the planet being in such a mess that we eventually have to leave.”

Sleaford Mods – Nudge It

Vanwege hun agressieve, in plat Engels gescandeerde teksten en basale beats hebben we electropunks Sleaford Mods altijd net even te bruusk gevonden voor huishoudelijk gebruik. Dankzij bands als Fontaines D.C, Idles en Yard Act is parlando punk echter salonfähig geworden. Ook lijken ‘rapper’ Jason Williams en beatmaker Andrew Fern zich op hun nieuwe album, Spare Ribs net even iets milder op te stellen.  

Muzikaal dan. In zijn teksten neemt Williams het nog altijd op voor de minderbedeelden en fulmineert hij tegen eikels die totaal geen benul hebben van hoe het is om je leven te slijten zonder geld, zonder fatsoenlijke behuizing en zonder toekomst. De vrouwenstem die je hoort in Nudge It is van Amy Taylor a.k.a. Amyl van The Sniffers. 

FuckFuckFuck – Bad Habits

Daar is eindelijk de debuutsingle van de Amsterdamse band FuckFuckFuck, die snoeiharde punk maakt. Met hun optredens, die heuse live experiences zijn, hebben ze al een flinke reputatie opgebouwd tijdens voorprogramma’s van o.a. The Black Lips, Dirty Fences en ZZZ. De band bestaat uit Hugo, Jits, Joris en Colin, ook wel bekend van het Skatecafé in Amsterdam-Noord. Verschillende bandleden zijn ook bekend van andere bands als The AppleJacks en Sophie Straat. Bij deze single verschijnt wilde een videoclip.

Pinegrove – Morningtime (Amperland, NY)

Op Morningtime (Amperland NY) presenteert Pinegrove zich als wettige erfgenamen of in ieder geval trouwe discipelen van Neil Young. Zelfs de stem en manier van zingen van bandleider Evan Stephens Hall doen denken aan de oude Young. Maar het zijn de gitaren die verraden dat de band uit New Jersey alle seventies albums van ome Neil heeft grijsgedraaid.

Pinegrove is echter meer dan een Neil Young coverband met eigen nummers. Met hun weldadige gitaarsolo’s kan je de band binnen het huidige indierock spectrum plaatsen in de buurt van The War On Drugs en Rolling Coastal Blackout Fever. Maar ook fans van Americana bands al Jason Isbell and the Unit 400 en My Morning Jacket moeten even opletten.

Morningtime (Amperland NY) is een update van een song van het 8 jaar oude debuutalbum van Pinegrove. De remake is speciaal gemaakt voor de soundtrack van Amperland NY, een verfilming van een kort verhaal van Stephens Hall. (Hij staat op Youtube, zie link).  Vandaar de vermelding tussen haakjes van de filmtitel achter de songtitel.

Yard Act – Dark Days

Yard Act single # 4 laat een band horen die snel beter wordt in wat ze doet. Vorige singles waren charmant rammelende praatpunksongs waarin de muziek ondergeschikt leek aan de satirisch filosofische beschouwingen van frontman James Smith. Met zijn straffe beat, aanstekelijke refrein en geslaagde gitaarsolo is Dark Days muzikaal al veel meer in balans. De spraakwaterval van Smith ligt ook beter in de beat waardoor je hem feitelijk zou kunnen laten razen en Dark Days simpelweg kan consumeren als een lekker in het gehoor liggende popsong.

Maar dan mis je wel wat. De donkere dagen waar Smith over rept vormen het vooruitzicht van de mensheid die niet langer evolueert, maar de-evolueert. Achteruitgaat dus. De-evolutie waar hebben we dat eerder gehoord? Bij de Amerikaanse new wave band Devo. Q: Are We Not Men? We Are Devo is de titel van hun debuutalbum. Het dansbare, Devo-achtige basloopje van Dark Days voedt het vermoeden dat Yard Act de band wel kent. 

Popwarmer: Froukje – Onbezonnen

In korte tijd heeft Froukje het met haar sterke Nederlandstalige tracks weten te schoppen tot één van de grootste beloften van 2021. Met de woorden “Froukje staat aan het begin van iets groots en meeslepends” riep De Volkskrant haar al uit tot één van de poptalenten van het jaar en maakte ze vorige week indruk op Noorderslag. De EP Licht En Donker telt zes tracks en staat bol staat van intrigerende zanglijnen, gebracht met een natuurlijke nonchalance en talent voor melodie. De nieuwste single ‘Onbezonnen’ gaat over het verliezen van je onschuld met het ouder worden en de overtuiging dat bepaalde luchtigheid ook weer terugkomt. En die is deze week de Popwarmer op Pinguin Pop.