Category: Nieuwe Muziek

Paceshifters – Down In My Hometown

Na Aviator en Shape heeft onze favoriete Oost-Nederlandse band Paceshifters weer een pareltje afgeleverd met Down In My Hometown. Het is een ode aan hun ‘hometown’ Wijhe. Een nostalgisch lied over hoe fijn vroeger alles was in je geboortedorp, een leven zonder zorgen, verdwalen in de bossen. Gaan Paceshifters dan ook op zo’n song vol gas met hun grunge gitaren? Nee, natuurlijk niet. Down In My Hometown is heerlijk melancholisch met extra instrumentatie, backing vocals en natuurlijk de fijne rauwe stem van Seb Dokman. Zie hieronder een prachtige liveversie met Wieteke Wijte uit de band van Eefje de Visser.

 

Popwarmer: New West – Stevie Nicks

Er is niet veel bekend over New West. Ze noemen zichzelf een artist collective en het gezelschap komt uit Toronto. De persoon waarover de nieuwe single gaat is een stuk bekender. Maar laten we New West geen beginnelingen noemen, hun track uit 2023 Those Eyes is een zoetsappige streaminghit. ‘Stevie Nicks’ klinkt heel anders. Een uptempo, funky tune met wat retrosoul en r&b vibes. Het plezier spat er van af bij dit collectief, leuk!

Mondo Cozmo – IT’s PRINCIPLE

‘Sprokkelrocker’ Mondo Cozmo volgen we al sinds 2016 op Pinguin Radio met de single Higher en Shine. Drie jaar later pakte het muzikale eenmansproject van Josh Ostrander de IJsbreker met Black Cadillac en Come On. Nu is het vierde album It’s PRINCIPLE! uit van de man uit Philadelphia. Daarvan is de titelsong deze week de Breekijzer op Pinguin On The Rocks. De plaat is geproduceerd door Mark Rankin die al werkte met Queens of the Stone Age. En dat hoor je duidelijk terug op het nieuwe werk van Mondo Cozmo. Lekker rauwe, aanstekelijke rock op een bedje van gruizige gitaren. Meer California dan Philadelphia dus.

The Mystery Lights – Mighty Fine & All Mine

‘Turn off your mind, relax and float down stream’. The Mystery Lights neemt je mee naar de tijd dat concertgangers nog zaten op een met Perzische tapijten bedekte vloer, starend naar de vloeistofprojectie op de muren, wachtend tot de LSD zou in kicken. Of juist tot de trip ten einde loopt.

Puur hippie stuff dus, maar goed. En leuk ook om eens een band te horen die verder teruggaat dan de langzaam maar zeker uitgeput rakende 90’s. De makers van Mighty Fine & All Mine komen niet uit San Francisco, maar uit het ietsje zuidelijker gelegen Salinas. De band bracht in 2016 een eerste album uit, hun tweede in 2019 en maakt zich nu (eindelijk!) klaar voor de release van hun derde, hun meest ambitieuze tot nu toe staat er in de bijsluiter. Het titelnummer Purgatory draaiden we al een tijdje, de nog leukere en lekker puntige garagerocker Mighty Fine & All Mine doet wel denken aan de beginjaren van The Kinks. De releasedatum van het album is 13 september. Op 4 oktober kun je The Mystery Lights live ondergaan in Mezz/Breda en de 25ste in TivoliVredenburg.

Goat – Ouroboros

De Zweedse psychrockers van Goat poepen zo af en toe even een heerlijk gestoorde track uit. Twee jaar geleden zorgde Under No Nation nog voor gevaar op de playlist. En andere brouwsels uit hun heksenketel als Fill My Mouth, Hide From The Sun en Let It Burn ken je misschien ook nog wel. Live is Goat een hele ervaring met maskers, je waant je helemaal in een soort voodoostam. Maar ook op plaat is Goat een geval apart. Ouroboros, alleen de naam al, is heerlijk freaky en funky. Er is een radio-edit, maar Ouroboros wordt in een lange versie het laatste nummer van het aankomende album. Spannend…

Blondshell – What’s Fair

De Amerikaanse indierock artiest Blondshell brak in 2023 internationaal door met haar self-titled debuutalbum dat door critici enthousiast werd omarmt. Op Pinguin hoor je haar sinds 2022 met Olympus. Inmiddels is ze volop bezig met haar volgende plaat en de eerste track is het naar de SoCal-poppunk knipogende What’s Fair, nu al een publieksfavoriet gebleken tijdens festivals als Glastonbury, Lollapalooza en natuurlijk Down The Rabbit Hole. Want lekker uptempo!

Christopher Owens – No Good

Wow, heel lang niks van Christopher Owens gehoord. Je kent de singer/songwriter misschien nog wel van zijn band Girls. Zo rond 2009 was de band uit San Francisco echt een indie darling met hun sixtiespop. In 2012 ging Girls uit elkaar en oprichter Christopher Owens ging solo, maar sinds 2015 is het stil rondom de beste man. Reden? Een motorongeluk, hij werd dakloos en het overlijden van zijn Girls-maatje Chet “JR” White was geen makkie voor ’em. No Good is na I Think About Heaven de tweede song die Owens loslaat van zijn aankomende album I Wanna Run Barefoot Through Your Hair (18 okt) en wordt ook de albumopener. Het is duidelijk dat Christopher niet zingt over alleen maar rozengeur en maneschijn. De kwetsbare tekst komt samen met een ietwat psychedelische song. De release komt uit op True Panther records, het label dat eerder al zijn Girls platen verzorgde. Dan is de cirkel weer mooi rond.

Grasnapolsky Sessies: Parker Fans met POF (Waju)

Voor het tweede jaar op rij kun je weer genieten van de Grasnapolsky Sessies, een initiatief van Moon Audio Productions en Grasnapolsky. Deze Utrechtse samenwerking is eigenlijk gewoon een superleuk bureninitiatief: de muziekstudio op het Berlijnplein in Utrecht en de festivalorganisatie slaan de handen ineen.
Ivo Johan Schot van Moon Audio Productions over het project: “De studio is aan de kleine kant voor een volledige bandsetting, daarom staat de band enorm compact opgesteld, wat bijdraagt aan de unieke sfeer van de video’s. Alle sessies zijn live en one-takers. Onze videograaf Jesse Bom filmt de sessie vanuit de hand. We schieten er op een dag een aantal en kiezen vervolgens de beste takes. Geen edits of knipperij. De sessies worden op YouTube uitgebracht door 27tapes, een videokanaal waarop diverse studiosessies worden gepubliceerd.”
De eerste sessie van dit jaar is de track POF (Waju), van Parker Fans:

Check hier de sessies van vorig jaar: Droom Dit, Malu en Astronaut
Achtergrond:
Moon Audio Productions en het kantoor van Grasnapolsky zijn beiden gehuisvest op het Berlijnplein in Utrecht. Het Berlijnplein is een cultuurcluster waar heel veel creatieve organisties en instellingen onderdeel van uitmaken: https://berlijnpleinutrecht.nl Het project wordt dan ook gefinancierd door de Coöperatie Berlijnplein en dus indirect door de gemeente Utrecht.
Credits:
Productie: Ivo Johan Schot Engineer en mix: Olaf Skoreng Video: Jesse Immanuel Bom Programming : Grasnapolsky.

The Bug Club – A Bit Like James Bond

The Bug Club uit Wales heeft genoeg inspiratie. Sinds hun doorbraak in 2021 bij ons met IJsbreker My Baby Loves Rock & Roll Music blijven de singles en albums op ons afgevuurd worden. Over een paar dagen alweer, dan is het zover. Dan ligt het niewe album On the Intricate Inner Workings of the System in de schappen. De singles Quality Pints en Lonsdale Slipons draaiden we al. Op de nieuwe single A Bit Like James Bond steken Sam Willmett en Tilly Harris hun humor niet onder stoelen of banken. Iedereen is toch gewoon een beetje 007? De geinige tekst gaat gepaard met fuzzy aanstekelijkheid en een heerlijke gitaarsolo.

Wine Lips – Stimulation

Begonnen als drie huisgenoten in verschillende bands, kwam Wine Lips uit Toronto in 2017 samen om een ‘easy punkband’ te starten. In rap tempo schudden de bandleden fijn rammelende garagerockliedjes uit de losse pols alsof het niets is. Na de succes plaat ‘Mushroom Death Sex Bummer party’ is daar nu het splinternieuwe werk ‘Super Mega Ultra’. Een titel die de sound van de band perfect omschrijft. Een psychedelische trip waar de emotie en rauwe energie van af spat. De mix van psychedelica, acid rock, fuzzy garagerock, 60’s surf knalt de speakers uit. De band uit Toronto is een dikke aanrader voor liefhebbers van Osees en Ty Segall. Prijsnummer op de nieuwe plaat is wat ons betreft Stimulation. Wij zijn fan en Iggy Pop ook. 28 augustus te zien in Rotown en eerder deze maand nog in Doornroosje en Melkweg. Volgend jaar vast in een bezwete festivaltent.