Category: Recensies

My Purse – I Smell

We weten bar weinig over My Purse dus moeten we even deduceren en speculeren.

Wat we weten is dat ze met zijn vieren zijn: 3 girls en 1 boy. Wat we horen is dat My Purse een band is uit het geslacht der postpunk-achtigen. Waarschijnlijk komen ze uit Amsterdam of uit de buurt van. Ze doen namelijk mee aan de Zonneprijs, een lokale competitie. Op 4 juni staat My Purse in de finale in Paradiso. Tenzij ze getrouwd zijn zullen Una en Igor Jongenelis broer en zus zijn. Zij schreven het levendige en funky I Smell samen met Sara Elzinga en Keetje Voogd. I Smell is een debuutsingle, maar zo klinkt-ie niet. Er wordt op hoog niveau gespeeld (Conservatorium?) wat duidt op enige ervaring. Kwa compositie is I Smell ook zeker geen niemendalletje. Een serieus statement is het ook niet echt: gewoon een geinig B52’s achtig dansplaatje. Wat dat betreft is My Purse een vreemde eend in de doorgaans wat humorloze postpunkbijt. We kennende concurrentie niet, maar My Purse zou helemaal geen slechte winnaar zijn van die Zonneprijs.

Finn Wolfhard – I’ll Let You Finish

Finn Wolfhard is een wereldberoemd acteur. Hij dankt zijn roem aan zijn rol als Mike Sheeler in de Netflix serie Stranger Things.

De 23 jarige Canadees heeft waarschijnlijk de rollen voor het oprapen, maar hij kan het rocken niet laten. Op 7 juli komt zijn 2e album uit en dat is beter dan je van een voormalig kindsterretje mag verwachten, tenminste als de 1ste single van Fire From The Hip de lading enigszins dekt. I’ll Let You Finish is een Stones-achtige rocker waarin Finn’s zang misschien wel de zwakste schakel is. Maar Mick moest het ook nooit van zijn vocale virtuositeit hebben en met de rootsy rockende gitaren, sloppy drums en kekke koortjes is er voldoende compensatie. Fire From The Hip komt op 10 juli uit.

Case Oats – Bottom Of An Afternoon

Miss Case Oats (echte naam Casey Gomez Walker) is een alt.country zangeres  zangeres uit Chicago.

Zie je alt.country en Chicago in één zin dan kan je er gif op innemen dat de naam Wilco snel volgt. En ja hoor, er is een link. Producer en muzikaal toeverlaat van miss Oats is Spencer Tweedy, een van de begaafde zonen van Jeff ‘Wilco’ Tweedy. Samen maakten ze al eerder een zeer aan te raden album – als je van laconieke alt.country houdt- en nu zijn ze samen bezig aan een opvolger. Bottom Of An Afternoon is de eerste vrijgeven single, en een bescheiden juweeltje. Case zingt op een spreektoon, rustig en zonder uithalen. Als ze is uitgesproken volgt er nog een mooi stukje trompetmuziek. Een releasedatum voor de opvolger van Last Missouri Exit is er nog niet.

Chanel Beads – Song for the Messenger

Shane Lavers, zich noemende Chanel Beads is een muzikale eenling uit NYC die behoorlijk hard aan de road timmert.

Zijn studio heeft ongeveer het formaat van een bezemkast. Dat betekent dat zijn drumstel uit niet veel meer bestaat dan een basdrum en een snare. En dat hij nooit verder van zijn microfoon verwijderd is dan een centimeter of 15. Het resultaat van deze beperkingen is een lekker compacte huiskamersound die prima past bij zijn intuïtieve liedjes. Lavers/Chanel Beads is dus een einzelgänger, maar kan indien nodig een beroep doen op muzikale vrienden, zoals in geval van Song for the Messenger een violist en wat zingende meiden. Bijbehorend album, zijn tweede, heet Your Day Will Come en volgt eind volgende maand.

Opus Kink & The New Eves – The Head Tree

The Head Tree is een samenwerking van twee bands die we allebei al eerder hebben gedraaid.

Opus Kink is een postpunk-achtig mannenclub met blazers. Ze scoorden een paar weken geleden een IJsbreker met Come Over, Do Me Wrong. The New Eves is een postpunk-achtige meidenband. Van hen draai(d)en we Cow Song. Beide bands zijn excentriek op een typisch Britse manier. De vrucht van hun bundeling der krachten zal dan ook niet bij iedereen in goede aarde vallen. Om je het begin van een indruk te geven: The Head Tree klinkt als een nummer van Dexy’s Midnight Runners gespeeld door The Slits, maar dan met folk invloeden. Georganiseerde chaos dus in een stijl die ook wel aan Hen Ogledd doet denken, een ander typisch Brits gezelschap. The Head Tree komt van het nieuwe album van Opus Kink dat op 31 juli zal worden gepresenteerd onder de titel The Great Goodbye. En dat ondanks de titel hun debuutalbum is.

Concerten: 8 december Rotown, Rotterdam. 9 december Paradiso, Amsterdam, 16 december La Botanique, Brussel.

The Afghan Whigs – Duvateen

Meestal is The Afghan Whigs makkelijk te herkennen.

Maar luisterend naar Duvateen hebben we toch een paar keer gecheckt of het inderdaad de 40 jarige club uit Ohio is. Maar de computer zegt yes dus zal het zo wel zijn. Een echte kopstem kan je het niet noemen die Greg Dulli hier inzet, maar het werkt en is een leuke afwisseling van zijn bekende grungy gegrom. Of zou er iemand anders zingen? In ieder geval niet volgens de bijsluiter. Daarin staat niet veel meer dan dat de opvolger van House Of I een meditatieve power ballad is over de vergankelijkheid des levens. Over een eventueel album nog geen woord. Wel is er naast de show op 10 juli op het Cactus festival in Brugge een optreden bij gekomen, op het Come As You Are festijn in Eindhoven op 3 oktober. .

Live Foto Review: Yori @ PHIL Haarlem 8 mei 2026

Live Foto Review: Yori @ PHIL Haarlem
8 mei 2026

Foto’s: Peter van Heun

Singer-songwriter Yori Swart, beter bekend als Yori, maakt indie-pop muziek met een folk randje. Yori schreef de afgelopen jaren naast haar eigen muziek ook voor artiesten als Roxeanne Hazes, Bente, Maan en Meau. En ze is een vast waarde als gitarist en zangeres in de band van Ilse DeLange.

In september 2024 verscheen haar laatste single Don’t Keep Me Waiting en in 2025 werd Yori moeder van een prachtige dochter. Op dit moment werkt zij hard aan een nieuwe single en album. Vooruitlopend daarop is er een theatertour.

YoriYoriYoriYoriYoriYoriYoriYoriYoriYoriYori

 

SOFIA ISELLA – The Chicken Is Naked And Afraid

Sofia Isella is zeg maar de anti Dua Lipa of anti Chapell Roan.

Waar deze wereldsterren hun vrouwelijkheid uitbuiten, kleedt de beslist niet minder door moeder natuur toebedeelde singer-songwriter zich in lompen. Ook  maakt ze zich liever vuil dan op. Het 21 jarige fenomeen uit L.A. is dan ook eerder een performance artieste dan een popzangeres. Haar doel is niet om te behagen, maar om te ontregelen, te shockeren. In de officiële clip van The Chicken Is Naked And Afraid zie je haar o.a. in rauwe eieren happen, op de wc zitten en door koeienstallen kruipen. In de clip die ze opnam voor het Colors kanaal draagt ze afgetrapte laarzen, een vormloze trui en een lasmasker.  Op de bühne kleedt ze zich in iets wat nog het meest lijkt op een monnikenpij.

Sofia’s muziek is heavy, maar zeker geen metal en bevat dark wave, trip hop en industrial elementen. The Chicken Is Naked And Afraid is een unheimische slow cooker met trompet, banjo en een stukje rap. De tekst is een aparte bespreking waard. Ondanks de hindernissen die ze opwerpt, spreekt Sofia een breed publiek aan: van metalmannen tot en met popmeisjes.

The Chicken Is Naked And Afraid staat net als GraadMeter top 10 hit Numbers 31:17-18 op de EP Something is a shell. Haar 4e sinds 2020.

Concert: 25 & 26 mei Melkweg, Amsterdam (uitverkocht).

Personal Trainer – Punch Drunk Love

Een (deels) nieuwe (en afgeslankte) band, een (deels) nieuw (en afgeslankt) geluid!

Personal Trainer klinkt losser, organischer en misschien ook wel Amerikaanse dan ooit op nieuwe single Punch Drunk Love. Dat laatste kan ook komen door de fiddle waarmee het eerste voorproefje van hun derde album opent. Het nieuwe geluid is een gevolg van de nieuwe aanpak van bandleider Willem Smit en vaste producer Casper van de Laan. Hun opus operandi was altijd om eerste ideeën uit te werken op een laptop. Voor het nieuwe album is gekozen voor een akoestische gitaar als startpunt. De nieuwe liedjes werden (zo goed als) live opgenomen in de luttele tijdspanne van zes dagen! Alleen bands die met elkaar kunnen lezen en schrijven zijn daartoe in staat. En als de club van Willem iets kan dan is het dat wel. Het aangekondigde derde album van Personal Trainer gaat Human Asholes heten en komt 4 september uit.

Kurt Vile – Zoom 97

De rook komt uit zijn oren zingt Kurt Vile in Zoom 97.

10 tegen 1 dat die rook afkomstig is van een dikke joint. Onze Kurt klinkt toch al zelden, zeg maar nooit haastig of opgefokt. Maar zo relaxed als op de tweede single van zijn nieuwe album hoorden we hem niet vaak eerder. Weed is zo goed als legaal in de V.S. Kwade tongen beweren dat Trump plots pro weed is om het volk te drogeren zodat hij geen last heeft van opstandige types. Een smoker is immers geen onruststoker. Van Kurt heeft sowieso niemand iets te vrezen zolang hij zijn gangetje maar kan gaan. Zoals op Zoom 97 dat weinig kop heeft en een lange staart, maar lekker weg kabbelt met een croonende Kurt als bindmiddel.

Album: Philadelphia’s been good te me (29/5)

Concerten: 23 aug. Garage, Hasselt. 24 aug.Paradiso, A’dam. 25 aug. Doornroosje, Nijmegen.