Recensies Archieven - Page 8 of 388

youbet- Receive

youbet is een indieduo uit Brooklyn NY.

Er zijn eerder al twee albums verschenen onder de naam youbet, maar de plaat die gepland staat voor 1 mei voelt als een debuut. Dat komt door omdat Nick Llobet versterking heeft gekregen van Micah Prusack waardoor youbet een heel ander beest is geworden. Hun dagelijks broos verdien de dames met het geven van muziekles. Funfact Dominic DiGesu van Geese is een oudleerling. Receive is een Pixies/Breeders achtige rocksong. In de break menen we steeldrums te horen of iets dat er op lijkt. Het geeft extra sjeu aan een vlotte en compacte song die een prima reclame is voor het nieuwe album.

Gorillaz – Orange Country

Het The Mountain album van Gorillaz is een onuitputtelijke bron van muzikaal vertier.

Dat komt o.a. door de grote schare talent die aan de plaat heeft meegewerkt. Dat geeft elk nummer een eigen smaak. Er zijn wel een paar rode lijnen. Tekstueel is de dood een thema, muzikaal is dat muziek uit India. Zo horen we in Orange Country een sitar. Die wordt bespeeld door Anoushka Shankar, dochter van de leermeester van George Harrison Ravi Shankar (en de halfzus van Norah Jones). Ook aanwezig zijn Bizarrap, een EDM/hip hop producer uit Argentinië en Kara Jackson, een zangeres/dichter uit de V.S. Van wie het vrolijke fluitje is weten we niet, de leadzang is van alfa Gorilla Damon Albarn.

De clip is Gorillaz live met Orange Country bij Graham Norton.

Concert: Best Kept Secret 14 juni, Beekse Bergen.

Michael Stipe & Andrew Watt – I Played The Fool

Best bijzonder dat R.E.M voet bij stuk houdt niet meer optreedt en al helemaal geen platen meer maakt.

De band kwam in 2024 heel even samen om een Songwriters Hall Of Fame Award in ontvangst te nemen. Ze speelden toen een akoestische versie van Losing My Religion. Ook was er een spontane reünie begin vorig jaar in een club in thuishaven Athens, maar verder nada. Gaat ook niet gebeuren volgens Peter Buck, ‘it would never be as good’. Opvallend ook dat de heren ook solo nauwelijks actief zijn. Het aantal opnames van Michael Stipe bijvoorbeeld zijn op één hand te tellen. Dus is het best een gebeurtenis als er iets nieuws van hem verschijnt. En al helemaal als het zo’n geslaagd liedje is als I Played The Fool, Stipe’s bijdrage aan de soundtrack van de HBO-serie Rooster. Het is Michael Stipe op zijn poppiest. Niet zo plat als Shiny Happy People, maar met zijn handclaps en woordloze refrein opvallend vrolijk. Eén vogel maakt nog geen comeback, maar……

RubinCarter – Unentertained

RubinCarter is een nieuwe naam waarachter een oude, nou ja jonge bekende schuilgaat, Sal Rubenstein, in het dagelijkse leven drummer bij Queen’s Pleasure (en Long Fling).

Ook de gitarist van die band, Teun Putker is van de partij, maar we begrijpen dat Sal de initiatiefnemer van RubinCarter is. Hij zingt en speelt gitaar. Unentertained is rock, maar van een ander soort dan die van QP. Amerikaanser misschien, een indruk die wordt versterkt door een slide-gitaar. De song zelf doet met zijn ruwe bolster instrumentatie en blanke pit refrein wel aan The Replacements denken. Al met al een sterke openingszet van RubinCarter.

Op 24 april volgt een EP, ‘Still In The Race’. Concert: 25 april Cinetol, Amsterdam.

Rover Onslow – Lea Strut

Nog meer dan zijn debuutsingle, Sweet Sound, is Lea Strut van Rover Onslow een popopera, een minimusical, een medley met genoeg vondsten en ideeën om een heel album te vullen.

Ondanks die veelvoud aan melodieën en zijn riante arrangement – we horen blazers, strijkers, akoestische en elektrische gitaren plus een dameskoortje– heeft Lea Strut iets intiems. Dat komt door de close opgenomen leadzang maar vooral door de tweede, vrouwelijke stem. Die kirt, krioelt en becommentarieerd. Is er vergelijkingsmateriaal? Niet echt, maar vroege 10cc, kant 2 van Abbey Road en obscure 70’s zangers als Andy Pratt en Brian Protheroe doen wel denken aan de smartrock van de Amsterdammer. Maar of Rover ze ook kent? EP is in aantocht, optredens zijn in voorbereiding. Ofwel wordt vervolgd.

Releaseshow: 19 april Paradiso/Bovenzaal.

My First Time – Celebrity

Met een openingszin als I Wanna Sleep With A Celebrity heeft My First Time meteen de aandacht.

De band komt uit Bristol en maakt pittige punk met een bodem van elektronica. Na een serie singles in eigenbeheer is My First Time vorig jaar opgepikt door een major label. Dat heeft nog niet geresulteerd in meer bekendheid, want bovenstaand is alles wat we weten over de makers van Celebrity. Maar normaal gesproken zou een slim en opwindend liedje als Celebrity, de band voor de nodige reuring moeten zorgen. We houden je op de hoogte.

Actors – CTRL

Actors moet je niet verwarren met Model/Actriz hoewel er duidelijk overeenkomsten zijn.

Actors komt uit Vancouver en is al sinds 2018 actief. De band fuseert dark wave met oude wave, postpunk met Krautrock. Zo retro als de neto, maar erg goed gedaan. Toen ze begonnen, was daar nog niet heel veel belangstelling voor, maar tegenwoordig is er een groeimarkt voor dystopische popmuziek. Actors heeft de kille wind dus mee en brengt toevallig of niet met CTRL hun beste track tot nu toe uit.

Sick Shooters – Evacuation

Hey Ho Let’s Go!, 50 jaar geleden verscheen het eerste album van The Ramones. Het bleek het oerknal van de punk, een genre dat nog steeds springlevend is.

En dan hebben we het nog geen eens over de postpunk in al zijn variaties, maar over pure punkliedjes van krap 2 minuten die als een stoomwals over je heen gaan en die in mensen de onbedwingbare behoefte losweken om te gekke dingen te gaan doen. Ga maar eens kijken bij een optreden van Sick Shooters uit Utrecht en je ziet mensen partyen alsof het 1977 is. Sick Shooters beoefent de garagevariant van punk die gestoeld is op Amerikaanse leest. Opvallend is dat de band geen bassist heeft. Of dat een artistieke keus is of omdat ze niemand konden vinden, weten we niet, maar een gemis is het niet. Evacuation is de tweede single van Sick Shooters en afkomstig van het debuutalbum dat Super Sonic Rock Saga heet en de 19e uitkomt. De feestelijke release is de 20ste in dB’s in Utrecht.

Live Foto Review: Will Knox @ Paradiso

Live Foto Review: Will Knox @ Paradiso Amsterdam
12 maart 2026

Foto’s: Peter van Heun

De van oorsprong Londense singer-songwriter Will Knox is een geboren liedjessmid die met enkele woorden en akkoorden een hele wereld weet te creëren. Hij vertelt verhalen over het veranderende leven in de stad, familie, vriendschap en liefde. Knox woont met zijn vrouw en dochter in Haarlem.

Sommige nummers waar hij aan schreef zijn bekender dan hijzelf. Zijn internationale doorbraak kwam toen Duncan Laurence in 2019 het Eurovisie Songfestival won met Arcade. Zijn veelzijdigheid als co-writer maakte hem zeer gewild in Nederland. Hij werkt nauw samen met zowel opkomende artiesten als gevestigde namen, zoals Miss Montreal, Dotan, Within Temptation, Ilse DeLange, néomí, Sarah Julia, Morpheus, Maximillian en Berre, En ook schreef hij mee aan nummers van Son Mieux, zoals Multicolor.

Zijn eigen muziek is inmiddels goed voor meer dan 18 miljoen streams. In februari 2026 verscheen zijn nieuwe album Trouble Times op de bekende streamingdiensten. Al in september was het album exclusief op vinyl verkrijgbaar tijdens de live première op het Haarlem Vinyl Festival.

Will Knox schrijft altijd vanuit zijn hart, maar op Trouble Times doet hij dat met een extra vuur in zijn borst. Trouble Times is een protestalbum, niet alleen in zijn boodschap, maar ook in de manier waarop het werd opgenomen: volledig analoog, zonder tussenkomst van een computer, laat staan AI.

Donderdagavond werd Will Knox in Paradiso vergezeld door vriend en cellist Simon Lewis.

The Veils – Lungs

Achteraf gezien vond Finn Andrews het laatste album van zijn band The Veils misschien wat erg rustig en introspectief.

‘Laten we het nieuwe album daarom wat uitbundiger maken, wat levenslustiger’. De eerste single van de opvolger van Asphodels is inderdaad geen stemmige ballad, maar om Lungs nou uitbundig en extravert te noemen? Eerder wijs en beschouwend. En gelukkig maar, want The Veils hoort als The Veils te klinken, wijs en gerijpt. Er komt dus weer een nieuw album aan van de Brits-Nieuw Zeelandse band en dat terwijl de vorige krap een jaar oud is. Veils fans hebben wel eens langer op nieuwe muziek moeten wachten (een keer 8 jaar!). De achtste van The Veils heeft de ‘levenslustige’ titel Fragile World en medio juni uit.

concerten: 11/11 Trix, Antwerpen, 27, 28 &29/11 in Doornroosje, Oosterpoort en Paradiso.