House Of Fire is pas de tweede single van Adored, maar nu al durven we te beweren dat we waarschijnlijk nog veel lol aan de dames en heren uit Californië gaan beleven.
Adored zwerft tussen de dreampop en shoegaze, maar doet met House On Fire ook wel aan Blondie denken. En zelfs wel een beetje aan Siouxie. Het borrelt dus van de invloeden, maar op hun popinstinct valt niks af te dingen. In het vat zit een EP die ze simpelweg Five Song EP hebben genoemd
The Klittens doet in groeidiamantjes. Niet dat hun songs tegenvallen als je ze voor het eerst hoort. Er gebeurt gewoon teveel om in een keer in je op te nemen.
Daarnaast schrijven ze melodieën die zich sluipenderwijs in je hersenpan nestelen. Wat wel altijd meteen opvalt is hoe fijn er wordt gezongen. Al ontbreken dit keer de koortjes, missen doe je ze niet echt. Daarvoor heeft Atlas voldoende andere aangename elementen zoals de drijvende bas, de tokkelgitaartjes en het instrumentale slot dat we bij gebrek aan een beter woord maar even jazzy zullen noemen. Nog een maand of drie en Butter, EP twee van The Klittens is een feit.
Personal Trainer heeft getekend bij een vrij gerenomeerd Brits platenbedrijf, BellaUnion. Dat maakt de Amsterdammers labelmates van o.a. Beach House, Midlake en Father John Misty.
De eerste release van PT op hun nieuwe label is een single van zo’n negen minuten. Die laat zich nog het best omschrijven als een postpunk popopera. Maar misschien nog beter dan het ambitieuze The Feeling is de niet veel minder ambitieuze en ook bepaald niet korte niet b-kant, Babyolifantjes. Vooralsnog is onze keuze op dat nummer gevallen. Ook vanwege de titel van het overigens Engelstalige nummer natuurlijk. Babyolifantjes is een neo new wave nummer met een hypnotische opbouw naar een explosief einde. Je kunt je voorstellen dat er tijdens live-uitvoeringen van Babyolifantjes Pete Townsend achtige taferelen ontstaan.
De tweede single van het nieuwe album van Nadine Shaw is een donkere, duistere, sombere track met een repetitieve beat, een dreigende piano en onheilspellende elektronica.
Daaroverheen zingt Nadine, declameert eigenlijk een overzicht van de ‘Twenty Worst Things That I Can Think Of‘. Ze schreef het nummer ‘whilst in recovery’. Het nieuwe album van de nu 37 jarige Britse singer-songwriter met Noorse en Pakistaanse wortels heet Filthy Underneath. Aan de titel te zien is Twenty Things waarschijnlijk wel representatief voor het hele album. Dat wordt dus geen vrolijk maar wel een heel goed album.
Zo aan het einde van het jaar droogt het op qua nieuwe releases, dan verwacht je niet zo’n zonnige track als Wildlife (inclusief gefluit) in december. Maarja, in december is het dan ook zomer in Australië. En laat daar nou Alice Ivy vandaan komen. Waarschijnlijk heeft het nummer nog even de tijd nodig, wij voorspellen een lentehitje in Nederland. En er zit een Nederlands tintje aan Wildlife; Dotan schreef eraan mee.
Grace is een woord met meerdere betekenissen. Het kan gracieus en elegant betekenen, maar ook gunst en genade. Op de nieuwe single van IDLES lijken alle betekenissen van toepassing.
Het is een zeker voor IDLES gracieus nummer, een zacht gezongen ballad met een hoog U2-achtige gehalte. En aangezien IDLES Iers is en dus katholieke opgevoed kan het niet anders dan dat de band zich bewust is van de religieuze connotaties van het woord Grace. God wordt ook genoemd in de tekst die zich laat lezen en interpreteren als een gebed. (saying grace is bidden in het Engels). Begon vorige single Dancer met een citaat, de vioolpartij van James Brown’s It’s A Man’s Man’s World, Grace eindigt met een verwijzing naar een klassieke track, het kakofonische slot van A Day In The Life van The Beatles. IDLES kent zijn klassiekers en heeft met Grace er mogelijk zelf een afgeleverd.
Future Humans is een semi-symfonische rockband uit het Verenigd Koninkrijk. Het vijftal mengt synths met stevige gitaren in sterke kopstaart songs. Die worden overtuigend gezongen door een imposante frontman met een opvallend groot stembereik.
Het is een beetje een geval van ‘what’s not to like’. Maar als we een klein puntje van kritiek mogen opperen dan is het dat de band nog wat zoekende lijkt naar een definitieve sound en doelgroep. Sommige songs zijn superpoppy, andere zoals nieuwe single Cost gaan richting heavy. Misschien zijn wij van POTR wat strenger in de leer dan het Britse publiek, maar een en ander komt nog wat schizofreen over. Ons advies is simpel. Ga verder op de weg die is ingeslagen met Cost en de toekomst is aan u.
Wekelijks maakt onze verslaggever Martje Schoemaker een podcast over de nieuwe singles die je die week nieuw hoort op de Pinguin Radio playlist.
Een nieuwe week betekent dus weer veel nieuwe muziek op Pinguin Radio, deze platen hoor je voorbij komen:
3 x is scheepsrecht voor The Blinders. Always is het derde nummer dat we oppikken van de band uit Manchester, maar het eerste waar we zoveel vertrouwen in hebben dat we er ons keurmerk aan durven te verbinden.
Onze eerste kennismaking met The Binders vond al in 2018 plaats. Toen zetten we hun debuutsingle Brave New World op onze playlist. Het is nog steeds hun populairste nummer. Twee jaar later volgde Circle Song van hun tweede album, Fantasies of A Stay At Home Psychopass en nu dus Always, een trektrack van album nummer drie, Beholder.
The Blinders is geen vrolijke band. Het trio houdt zich op aan de duistere kant van het gitaarspectrum. Hun veelal in oude new wave galm gedrenkte songs gaan over het leven, overleven en niet opgeven. In de tien jaar van hun bestaan is hun sound niet wezenlijk veranderd. Wel is de band veel beter geworden in wat ze doen. Wat nieuwe single Always mede zo overtuigend maakt is de autoriteit die het nummer uitstraalt. Nooit eerder stonden de sterren zo gunstig voor The Blinders als nu. Laten we hopen dat 10 jaar hard werken beloond wordt met succes.
Wies – Alles Anders (Lab Music)
In 2018 won het Nederlandstalige Wies de Grote Prijs van Nederland en dan weet je wel dat je aardig bezig bent. Drie jaar later verscheen debuutalbum Het Is Een Wies, waarop bevestigd werd waarom die Grote Prijs naar het trio (leadzangeres Jeanne Rouwendaal, drummer Dan Huijser en bassist Tobias Kolk) ging.
Opvolger Alles Anders laat geen wezenlijk ander geluid horen. Wel weer veel goeie liedjes. Weer binnen de kaders van pop, rock en elektronica. Nederlandstalige muziek met een indierandje. Waarin zangeres Rouwendaal uitblinkt, met haar heldere stemgeluid. Soms doet ze wat denken aan Roos Rebergen, van Roosbeef. Of dat natuurlijk is of een klein beetje gemaakt, is de vraag, maar het leidt nauwelijks af. We hebben allemaal onze inspiratiebronnen.
Ondanks het feit dat Wies’ tweede album muzikaal niet veel afwijkt van de eerste worp horen we welzeker een sprongetje vooruit. De liedjes zijn wat raker, hebben bovendien meer zeggingskracht en er wordt een klein beetje steviger gerockt, wat het geluid ten goede komt.
De band stond al eens op Pinkpop, waar ze de tongen goed loskregen en de meute lieten deinen. Op een wat kleiner podium, toen. We moeten er rekening mee houden dat we ze aankomende zomer weer gaan zien in Landgraaf. Als opener van een van de twee grote podia, halverwege de middag? Of misschien wel in de sfeervolle tent. We gaan het zien. Het zou dik verdiend zijn. Pieter Visscher
