Clip van de Dag: Bat Eyes – Belly

Belgisch indie quartet Bat Eyes serveert vandaag een perfecte portie overstuurde gitaarpop op een bedje van zomerse reverb. “Belly” is 1.21 gigawatt glorieuze powerpop die je zo terug naar de nineties slingert. Na 3 self-released singles is “Belly” hun debuut via @piasbelgium. Tonnen reverb, glinsterende gitaren en een gezonde dosis melancholie, what’s not to like?

Big Red Machine & Anaïs Mitchell – Latter Days

Big Red Machine is een speeltje van Justin Vernon van Bon Iver en Aaron Dressner van The National. Anaïs Mitchel maakte naam met haar adembenemende indie-opera, Hadestown waarop Vernon een van de prominente gastzangers is.

De eerste single van het nieuwe, tweede Big Red Machine album is zo’n song waarvan je weet dat hij nieuw is, maar klinkt alsof je hem al jaren met je meedraagt. Latter Days is een statige ballade met een piano als meest prominente instrument. De focus ligt op het duet van Anaïs en Justin. Zij zijn zijn dit jaar allebei 40 geworden. Dat verklaart misschien de nostalgische tekst over jeugd en andere dingen die voorbij gaan.

Het nieuwe Big Red Machine album heet ‘How Long Do You Think It’s Gonna Last’ en staat voor eind augustus. Voor het zover is zullen er nog meer songs vooruit worden gestuurd, hopelijk allemaal van een zelfde eeuwige schoonheid als Latter Days.

Geese – Disco

Geese is een nieuwe band uit Brooklyn waarvan de verwachtingen hoog gespannen zijn. Er wordt door toonaangevende sites als Pitchfork en Stereogum zo hoog van de toren geblazen dat het gevaar van een hype op de loer ligt.

Of Geese echt zo goed is als wordt beweerd weten we pas over een single of twee, drie. Maar de aftrap is raak. Disco is een grillig, rusteloos, intellectueel en ondanks de titel on-dansbaar gitaarnummer van ruim zes minuten. De stijl hangt ergens tussen post-punk en art-rock. Aan ambitie geen gebrek.

De verwachtingen zijn mede zo hoog gespannen, omdat de bandleden nog maar net van Highschool zijn en de band is gecontracteerd door Partisan Records, dat zich met IDLES, Fontaines DC en Chubby & The Gang toonaangever mag noemen op het gebied der der (post) punk-achtigen.

You Me At Six – Read My Mind

Zanger Josh luistert al jaren niet meer naar gitaarmuziek. Gitarist Dan is geobsedeerd door dance en r&b. Wees gerust You Me At Six fans, te horen zijn deze branchevreemde invloeden niet. Nou ja, nauwelijks.

De gestroomlijnde nieuwe single Read My Mind is heel erg 2021, maar rockt tegelijk zoals de Britse metal-mannen nu al zeven albums doen; wild en opwindend.

Read My Mind is een van de extra’s op de vers verschenen Deluxe heruitgave van het begin dit jaar verschenen SUCKAPUNCH album. Het nummer was bedoeld voor die plaat, maar haalde net niet de eindselectie. Dom dom dom denken de mannen nu, want Read My Mind is een juweeltje. En het bewijs dat You Me At Six net zo van stilstaan houdt als hun fans van stilzitten. Niet dus.

Popwarmer: Sofi Tukker x Amadou & Mariam – Mon Cheri

Het is zomer, het zonnetje komt weer door en dan staat Sofi Tukker vooraan in de rij om hun zomerse tunes te presenteren. Op Mon Cheri werkt het Amerikaanse man/vrouw duo samen met Amadou & Mariam uit Mali. En net als op Drinkee klinkt Mon Cheri weer als een Braziliaans/Afrikaanse mix van indie, disco en dance. Swingen op de copacabana!

Luisteren dus naar de Popwarmer op Pinguin Pop!

Max Jury – Leaving Song

Max Jury is wonderlijk genoeg zijn echte naam. Maxwell Jury is een 29 jarige muzikant uit Des Moines in Iowa. Zijn derde album is aanstaande. Leaving Song is een voorproefje, dat het water in de mond doet lopen.

Max heeft een zachte, feminiene stem die uitermate geschikt is voor weemoedige liefdesliedjes. Dat weet Max zelf ook want hij grossiert er in. Zijn debuutalbum uit 2016 was zeer succesvol, de opvolger een stuk minder. Mogelijk had hij een acute aanval van  het ‘moeilijke tweede album syndroom’. Getuige het elegante Leaving Song lijkt hij nu geen van last meer te hebben van faalangst of prestatiedwang. De single klinkt zo relaxed als een luiaard op valium. Muziek voor hittegolven.

AA Sessions, paperflag – Everyone Loves A Woman (feat. CLT DRP, PROJECTOR, Ergo Smith)

Ergens op het Engelse platteland staat een studio, die wordt gerund door een wisselende groep muzikanten. Ze noemen zich -vrij naar Anonymous Alcoholics- AA Sessions. Erg anoniem zijn de muziekmakers overigens niet. Hun namen worden per track vermeldt. Alleen hebben tot nu toe nog maar weinig mensen van gehoord van paperflag, CLT DRP, PROJECTOR en/of Ergo Smith.

Aanvankelijk hanteerde de club de regel dat ze nooit langer aan een nummer mochten werken dan één dag. Dat hielden ze goed vol. Ook omdat er weinig afleiding was. De studio ligt zo geïsoleerd dat er geen internet is, zelfs geen telefoonbereik. Wel staat het bier koud en kan wie wil een duik nemen in een koffer met chemische versnaperingen. Een selectie van de eendag-opnamen verscheen in 2019 in het kader van Record Store Day op LP.

En toen kwam Corona en werd alles anders. Er doken minder muzikanten op en de eendag- regel werd verlaten. Tenminste zo lijkt het. Het is schier onmogelijk dat het door An.Knee van PROJECTOR gezongen Everyone Loves A Woman in één etmaal is opgenomen en gemixt. De nieuwe single van de vriendenclub is een geïnspireerde, gedetailleerde, ietwat industrieel getinte ballad, waar zo te horen heel wat uurtjes werk in is gaan zitten. Welbestede uurtjes. We hopen dan ook dat AA Sessions een nieuwe regel invoert. Dat deze club voorlopig even bij elkaar blijft.

The Arthurs brengt het veelbelovende tweede album “Glass” uit

De alternative rockband The Arthurs komt hiermee met de langverwachte opvolger van ‘When I’m Sane’

“Het perfecte visitekaartje voor een ticket naar de grootste festivals. Into The Great Wide Open, Down The Rabbit Hole, Lowlands, Pinkpop. Gooi maar op!” – Popunie ‘When I’m Sane’ album review.

“The track is an absolute wonder, a real gem…it won’t be that much longer before the band goes international and captures their hearts….Be sure to listen to this track…it’ll be worth your while, trust me.” – It’s All Indie (UK) ‘Red Letter Days’ single review.

De Amsterdamse/Rotterdamse alternative rockband The Arthurs heeft afgelopen vrijdag (25 juni) het tweede album ‘Glass’ uitgebracht. ‘Glass’ (tien tracks) is hiermee de opvolger van debuutalbum ‘When I’m Sane’ uit 2017. Een week voor de release van ‘Glass’ werd de rockende single ‘Window’ uitgebracht, die ook op het nieuwe album te horen is. ‘Window’ was inmiddels al “Video van de Dag” bij Pinguin Radio en “Video van de Week” bij Never Mind The Hype.

De muziek van The Arthurs is te omschrijven als melodieuze, dynamische alternative rock, waarin scheurend elektrisch gitaargeweld wordt afgewisseld met melodieuze en melancholische, soms psychedelische composities. Er zijn invloeden te horen van bands uit uiteenlopende tijdperken, zoals The Doors, Nirvana, The Smiths en Pixies, maar de band onderscheidt zichzelf vooral met een eigen unieke sound en stijl.

‘Glass’ release shows:
Zaterdag 10 juli DOOR, Dordrecht (uitverkocht)
Zondag 18 juli Cinetol, Amsterdam (uitverkocht)

In november staat de band in het voorprogramma van de legendarische Engelse new wave-band Fischer-Z in De Boerderij in Zoetermeer.

This article is powered by Penguin Artists.

Clipprimeur: Geoff Wyld – Daydreamer

Het Limburgse trio Geoff Wyld brengt op 11 september hun debuut EP getiteld Daydreamer uit via M-PX, het label van de Muziekgieterij in Maastricht.

Daydreamer gaat, zoals de titel al verklapt, over dagdromen. Iedereen heeft wel eens een dagdroom en dit kan voor iedereen anders zijn. Je kunt over je geliefde dromen, over het idyllische leven dat je graag zou willen lijden of misschien wel over je droombaan. Dagdromen zijn, zeker in moeilijkere tijden, een korte vlucht naar een andere dimensie. Maar wat nou als je je dromen een kans kunt geven? Hoewel ze soms zo ver weg kunnen lijken of abrupt kunnen worden verstoord en misschien helemaal niet uit zullen komen. Het kan je ook veel moois opleveren. Daarom zingt voorman Leroy Huis ‘I’m a daydreamer’.

Het opname proces van de EP was een mooie ervaring die Geoff Wyld koestert. De band is artist in residence bij de Muziekgieterij en de samenwerking met M-PX was leerzaam. Het opnameproces ging niet altijd van een leien dakje, zo is de EP twee keer opgenomen. De eerste keer was alles met clicktrack ingespeeld, maar gaande weg het mixen kwam de band erachter dat het niet zo klonk als ze wilden. De band gooide alles om en hebben vervolgens de EP geheel live opgenomen. “Toen klonk het zoveel beter en organischer dat we met die opnames verder zijn gegaan. Met de ervaring van Rob Driessen en Ingmar van Wijnsberge hebben we deze mooie EP kunnen maken, hier hadden we alleen maar over kunnen dromen” – zegt Patrick Claessens. Hij vervolgt: “We zijn heel blij dat we deze kans hebben gekregen van de Muziekgieterij en M-PX. Het is immers wel een droom die uitkomt.”

In de liedjes van Geoff Wyld weerklinkt de grillige natuur van het Zuid-Limburgse heuvellandschap. Soms adembenemend als een groep bloesemende kersenbomen in de zon, waarover iets later uit het niets een stormachtige wind op steekt. Indie psychedelica geschept door catchy gitaar melodieën, lome maar energieke bas lijnen en stevige beats worden op hun mooist gebroken.

De titeltrack Daydreamer is nu uit. “In de videoclip hebben we met name geprobeerd om onze identiteit als Geoff Wyld terug te laten komen. Hierin was de omgeving waar we de videoclip gingen opnemen voor ons van belang. De natuur moest duidelijk naar voren komen maar ook de simpliciteit die terug te horen is in de single. Omdat we alle drie uit het natuurrijke Limburg komen en twee van ons uit het heuvelachtige Zuiden hebben we ervoor gekozen om onder andere in het drielanden gebied te filmen”.

Op 11 september zal Geoff Wyld een releaseshow spelen bij De Muziekgieterij, Maastricht. Kaarten gaan 20 juli in de voorverkoop.