“This is a reminder to go outside, to stare at nature a little bit too long, and to appreciate what it shows you.”
Het onderschrift bij de eerste muziek van La Luz sinds 2018 en waarschijnlijk ook een note to self, want met deze single kondigde de band eerder deze week aan dat ze het US en Europese land weer intrekken met maar liefst 34 bevestigde shows, een goede reminder om de tourbus ook eens uit te stappen wanneer ze door ruraal terrein rijden. Van Brussel bij Le Nuits Botanique op 3 mei naar Paradiso Amsterdam op 4 mei bijvoorbeeld.
The First Day, de eerste single van het nieuwe Villagers album is mooi, de tweede So Simpatico is mooi en bijzonder, een zeven minuten lange gospeltrack, inclusief koor die niet had misstaan op een van de vroege albums van Van ‘the man’ Morrison, zeg Astral Weeks.
Bijzonder is ook de sax-solo die makkelijk de helft van het nummer in beslag neemt. Op de albumversie dan, de single edit houdt op voordat de sax zijn intrede doet. Dat So Simpatico wel degelijk het werk is van de maker van Trick of The Light, en Nothing Arrived komt door de niet mis te verstane stem van dorpshoofd, Conor J O’Brien.
Fever Dreams, het nieuwe, zevende album van Villagers verschijnt op de dag dat Conor & co te zien zullen zijn (deo volente) op Down The Rabbit Hole, 20 augustus is dat. Een week later staat Villagers in het Burgerweeshuis te Deventer.
Na ‘partymusic for outsiders’ verwachten we eigenlijk ‘easylistening for insiders’, en dat is het ook wel geworden. Outsiders of insiders het maakt eigenlijk geen zak uit want PRONK komt met een plaat die nergens rekening mee houdt, die geen businessplan of format kent. Een plaat die 100% uit graagte en R&Roll is ontstaan, eentje waarvan je zin krijgt in alles wat God verdomme verboden heeft.
Nou, zo’n plaat is het geworden, de boogiekelder leek dieper dan ooit en kent daar al helemaal geen regels. De liedjes komen zoals ze uit broekspijpen komen en zijn schaamteloos vanuit het onderbewuste op band geslingerd. Het resulteert in een pot volstrekt oorspronkelijke r&roll die je laat meebleren als een bakvis. Als je tenminste tijd hebt gehad om naar lucht te happen want deze fuck-you plaat beukt je wild, knuffelt je warm en laat je head bangen zonder dat je er erg in hebt. De hooks en vette refreinen vliegen je om de oren, ze komen regelrecht vanuit de Sallandse jungle je kroeg, auto, feesttent of hart binnen.
Henk Jonkers drumt, Pronk bast jodelt en speelt gitaar, verse Tukkernees Sam Pols rost berig mee en Dion Legebeke blaft Pronk geregeld zijn mand in. Excelsior Recordings brengt ‘m uit want PRONK wil de kelder uit om die vette plaat te laten glimmen.
Sommige platen schreeuwen R&Roll, de schreeuw die we zo hard nodig hebben in hard times. Momenteel schreeuwt deze even het hardst, en hij is niet grijs te draaien man. Oja, Pronk jodelt in z’n eigen taal, in het oer-Nederlandse Nedersaksische. Dat klinkt internationaler dan ABN, maar dat is slechts bijzaak.
Pils?
John Doekoe.
Live treedt hij op met de band PRONK, omdat het lekker klinkt. Een band met een vaste kern aangevuld met struikrovers uit de buurt.
Henk Jonkers drums
Sam Pols gitaar/zang
Gerben Bielderman bas/zang
Dion Legebeke zang
Pronk zang/gitaar
Omdat elke Pipo in meerder bands speelt is de band mobiel en zullen Ymte Koekoek, Henk Wesselink en Seb Dokman ook geregeld meestampen. Gezellig.
Baba Stilz scoorde vorig jaar een aardig Graadmeter hitje met Running To Chad. We vergeleken de stijl van de tot indie-rocker omgeschoolde dj/producer toen met JJ Cale. Ook op zijn nieuwe single toont de Zweed zich een meester in het maken van superieure laid back muziek.
Baba rockt op Rodeo alsof hij alle tijd van de wereld heeft. Je ziet hem zo zitten op zijn schommelstoel met een strohalm in zijn mond en zijn laptop op schoot. Want Rodeo mag dan wel vol zitten met analoge instrumenten, de dichte mix heeft een digitale afdronk. Na twee minuten houdt Baba op met croonen en laat hij zijn gitaren aan het woord. Het kabbelende karakter van Rodeo contrasteert met een tekst over angsten en lusten.
Rodeo is de wegvoorbereider van een nieuwe EP van mister Stiltz waarvan we wel de titel, Journals, maar nog niet de releasedatum weten.
Terwijl fans wanhopig wachtten op de release van Wolf Alice’s adembenemende derde studioalbum, had CHAOS het genoegen om met gitarist Joff Oddie en bassist Theo Ellis van het viertal te spreken. Na de luisteraars lekker te hebben gemaakt met de release van drie singles voorafgaand aan hun nieuwe plaat, bespreken Ellis en Oddie de inspiratie voor het album en onthullen ze de weemoedige en mysterieuze wereld van ‘Blue Weekend’.
Whispering Sons, de grootste naam in de Belgische postpunk, brak in 2018 door met het debuutalbum ‘Image’. Na het winnen van de befaamde Humo’s Rock Rally waren de verwachtingen onwijs hoog maar werden ze met ‘Image’ helemaal waargemaakt. Een ijskoude postpunkplaat kwam eruit met de definiëring van het eigen geluid. Honderden shows en drie jaar later is er de follow-up: ‘Several Others’. We spraken de band en vroegen hen de hemd van het lijf.
Yves Tumor (die ken je van Pinguinhit Kerosene!) brengt nieuwe track ‘Jackie’ uit op Warp Records. Op 23 mei 2022 geeft hij een concert in Paradiso Noord en dit jaar is hij nog te spotten op het Lowlands Festival in Biddinghuizen, als het goed is… Lowlands over dit muzikale talent:
“Intrigerend, intens, rauw, bizar, verslavend. Excentriek visionair Yves Tumor creëert met zijn zwaar experimentele en emotionele melange van – onder meer – elektronica, R&B, hiphop, rock, psychedelia en noise een wereld die we nog niet kenden, maar waarin we maar al te graag blijven hangen. Als een prettig verdovende horrorfilm, als een troostende balladsessie voor buitenbeentjes, als een masserende schoonmaakactie in de achterkamers van de ziel; de stekende en strelende vertellingen van de theatrale magnetiseur uit Miami verlangen volledige overgave.”
Bittersweet Demons is het titelnummer van een album waarop een band te horen is die -misschien wel tegen wil en dank – volwassen is geworden. The Murlocs begon ooit als hobby van Ambrose Kenny-Smith naast zijn hoofdband King Gizzard & The Lizard Wizard. Bij hen moet Ambrose goed opletten anders mist hij een maatwisseling, een nieuw akkoordenschema of een onverwachte modulatie. Met zijn bijband maakt, of beter dus maakte hij simpele garagerock, muziek die hij zonder veel nadenken kan spelen, onder invloed van wat dan ook.
Op het nieuwe album zijn de teksten persoonlijker en is de stemming beschouwender. Niet altijd natuurlijk. Het eerder op single verschenen Francesco is bar-rock van de bovenste plank. Maar The Murlocs blijkt nu ook een nuchtere kant te hebben, meer te zijn geworden dan een hobbybandje. En zoals Bittersweet Demons laat horen is dat goed nieuws.
Curtis Harding draagt het hart op de tong op zijn nieuwe track “I Won’t Let You Down”. “Take your time and don’t worry baby / Everything is fine even here lately / There’s an old friend just hanging around / When you need me I won’t let you down”, zingt een toegewijde Harding op een classic soul groove, met aanstekelijke blazers, achtergrondzang met hier en daar een uitstapje naar een moderne psychedelische sound. De hele week de Gravy Groover op Pinguin Groove, luisteren dus.
In februari 2022 begint Curtis Harding aan een EU/UK-tour.
TOURDATA 2022
26 feb Madrid, ES – CATS
27 feb Barcelona, ES – Sala Razzmatazz
28 feb Montpellier, FR – Rockstore
2 mrt Bordeaux, FR – Rocher de Paalmer
3 mrt Nantes, FR – La Soufflerie
4 mrt La Rochelle, FR – La Sirene
6 mrt Parijs, FR – La Cigale
7 mrt Brussel, BE – Botanique Orangerie
8 mrt Amsterdam, NL – Paradiso
9 mrt Rotterdam, NL – Maassilo
10 mrt Keulen, DE – Club Bahnhof Ehrenfeld
12 mrt Hamburg, DE – Mojo Club
13 mrt Kopenhagen, DK – Hotel Cecil
15 mrt Berlijn, DE – Metropol Berlin
17 mrt Munchen, DE – Ampere
18 mrt Wenen, AT – Porgy & Bess
20 mrt Milaan, IT – Biko
21 mrt Zurich, CH – Mascotte
22 mrt Besançon, FR – La Rodia
24 mrt Londen, UK – Electric Brixton
25 mrt Bristol, UK – Thekla
26 mrt Leeds, UK – Brudenell Social Club
27 mrt Glasgow, UK – King Tuts
28 mrt Manchester, UK – Gorilla
30 mrt Dublin, IT – Whelan’s
In mei bracht Harding het nummer “Hopeful” uit, zijn eerste nieuwe muziek sinds 2018. De bijbehorende zwart-wit videoclip, geregisseerd door fotojournalist Lynsey Weatherspoon, werd gefilmd in het West End van Atlanta en bevat beelden van een John Lewis-muurschildering en recente Black Lives Matter-protesten.
Net aankomende album Deep States (verschijnt 20 augustus) is niet echt een protestalbum, daar is de band veel te voorzichtig voor. Deep States verkent de nieuwe cultuur en de subjectieve staat van hedendaagse paniek. In de afgelopen vijf jaar hoefde je niet samenzweerder te zijn om de samenzweringen overal te zien; en Gareth Liddiard, Fiona Kitschin, Erica Dunn en Lauren Hammel weten hoe ze vrienden moeten maken met het vreemde. De eerste single G.A.F.F. is nu uit!
“We make pop records that don’t deny we’re all in a bit of trouble here,” zegt Liddiard. Maar Tropical F**k Storm predikt sluw, Deep States wordt compleet geleverd met Q-drops, knipoogjes naar de Capitol Riot van 6 januari, een riff op pizzagate, MAGA’s die samenwerken met Antifas, marsmannetjes met waterboard, gevaarlijke sekten van Heaven’s Gate tot The Shining Path en, niet te overtreffen, Romeo-agenten die ‘s nachts met je naar bed gaan om ons’ s morgens te verraden. We leven in een wereld waarin het bizarre normatief is geworden, en Tropical F**k Storm gaat als een valwind regelrecht op die paradox af. Zoals in deze eerste video bijvoorbeeld…
Wat Tropical F**k Storm zo geweldig maakt zijn de verknipte (satirische) verhalen, vreemde avonturen en het gloeiend licht dat een schijnwerper zet op alle fascisten, charismaten, trouwe wereldleiders die het vermogen verloren hebben hun bedrog te herkennen, allemaal met muzikale begeleiding die ook gaat waar die wil. riffs op pop, R&B, Talking Heads-stijl new wave, Delta blues, Tom Waits en enkele van de hiphopfavorieten van de band, zoals Wu-Tang Clan en Missy Elliott. Barrières worden niet zomaar doorbroken, ze lijken helemaal weggevallen.
