Dinosaur Jr. – Garden

Dinosaur Jr. zet de bloemetjes buiten met “Garden”, waarbij de temperatuur bij opname van de video duidelijk van hele andere graad was. Zoals gebruikelijk op een Dinosaur Jr. album krijgt Lou Barlow de hoofdrol in een paar nummers, is dit zijn glansrijkste tot nu toe??

Dinosaur Jr. zet de bloemetjes vandaag ook buiten door een live concert via stream aan te kondigen op 1 mei, bij ons midden in de nacht om 3 uur. In het najaar staat een N-Amerikaanse tour gepland, live gaan wij ze pas in 2022 weer zien vermoed ik. Tot die tijd genieten we van het aankomend album, Sweep It Into Space

Mdou Moctar – Afrique Victime

Mdou Moctar komt uit dezelfde muzikale oase als Tinariwen en Bombino. Hij is lid van het Toeareg volk en heeft als uitvalsbasis de stad Agadez in Niger. Tot voor kort dreef hij een handel in sim cards en mobiele telefoons in West Afrika. Daarnaast was hij een graag geziene muzikale gast op bruiloften en partijen in de regio. De laatste paar jaar werkt hij aan een carrière in de muziek.

Net als Jimi Hendrix is Mdou linkshandig. Zijn wapen van keuze is de Fender Stratocaster. Zijn eerste opnamen maakt hij al in 2008. Zijn eerste album met band verschijnt in 2019 en levert hem een goede internationale pers op. Zijn nieuwe album, Afrique Victime wordt uitgebracht door de Amerikaanse indie, Matador Records. Dat maakt Mdou labelmate van o.a. Haelos, Sleaford Mods en Thurston Moore.

Het op single verschenen Afrique Victim gaat over de gruwelijke slachtpartij die de Fransen eind 19e eeuw aanrichtten eind 19e onder de bevolking van Niger. Het feit dat daar nu nog over wordt gezongen, geeft aan hoe erg het was. Helaas is het tegenwoordig weer (of nog steeds) onrustig in het Sahel gebied. Dat maakt de tekst weer enigszins actueel.

Courtney Barnett – Don’t Do It feat Vagabon

Sharon van Etten kwam op het lumineuze idee om voor de jubileum editie van haar Epic album uit 2010 een aantal bevriende en/of door haar bewonderde acts te vragen een nummer van dat album te coveren. O.a IDLES, Shamir en Big Red Machine met Justin Vernon gaven al gehoor aan haar verzoek. Nu voegt ook Courtney Barnett zich in dit rijtje.

Courtney’s cover van Don’t Do It is zo geslaagd dat we hem graag aan onze playlist toevoegen.  Het origineel van Sharon van Etten is een traag galmende ballad die eindigt in een soort van gotische climax. Courtney heeft er met hulp van de Kameroens-Amerikaanse gitariste Vagabon een smeulende rocktrack van gemaakt, gezongen in haar bekende laconieke stijl.

Naast genoemde namen komen er ook nog coverversie van de songs van Epic door Fiona Apple, Aaron Dressner en Lucinda Williams. Ze komen allemaal op plaat twee van de in juni te verschijnen dubbelelpee, Sharon van Etten’s ‘Epic Reimagined’.

Popwarmer: Jungle – Keep Moving

“Keep Moving” is de nieuwe single van het Britse producers duo Jungle. Het is een disco soul anthem waar duo voor de eerst werkte met een koor. Wat een comeback! De single is afkomstig van het nieuwe album “Loving In Stereo” dat uitkomt op 13 augustus. Ook zijn er nieuwe tourdata. Jungle is een graag geziene gast op de festivals, want gegarandeerd een feestje. Gaat het gebeuren deze zomer? In ieder geval de Popwarmer op Pinguin Pop!

Red Fang – Arrows

Ken je ze noch, de Amerikaanse modderrockers van Red Fang? Het is tenslotte alweer vier jaar geleden dat de band voor het laatst een kik gaf. Het kwartet uit Portland komt snoeihard terug met een track die aan alle kanten ontspoort. De producer van Arrows heeft duidelijk niet op de meters gekeken tijdens de opname, want die staan voortdurend in het rood.

De nieuwe single van Red Fang, het titelnummer van hun nieuwe album laat zich omschrijven als een kruising tussen Black Sabbath en Soundgarden. Je kunt alleen maar hopen dat je buren hem ook goed vinden. Dat ze zullen meegenieten is onvermijdelijk.

We noemen Red Fang een modderrock of zoals ze zelf zeggen sludge rockband, omdat hun tracks goor en gruizig zijn en blijven plakken als modder aan je laarzen. Harde werkers kan je de mannen niet echt noemen. Vijf albums in anderhalf decennium is geen overvloedige oogst. Je kunt ook zeggen dat Red Fang pas met iets naar buiten komt als alle puntjes op de i staan. Kwaliteitscontrole dus. Daarom kan je hun albums ook gewoon blind kopen. Arrows is daarop geen uitzondering. 4 juni is de plaat overal verkrijgbaar.

King Hannah – State Trooper

Niet alleen zijn de gitaren weer terug, ook de cover lijkt in ere hersteld. Dat laatste zou best wel eens een gevolg kunnen zijn van de lockdowns. Als je als artiest de deur niet uit mag, ga je al snel doen wat je het liefst doet en het beste kan, muziek maken. En wat is er leuker dan nummers spelen van oude helden en favoriete collega’s? Zo zijn ze ten slotte ook begonnen.

King Hannah blijkt fan van Bruce Springsteen. Het duo eert The Boss met een zeer geslaagde cover van diens State Trooper. King Hannah is gespecialiseerd in broeierige rocksongs die meestal uiteenvallen in een gezongen deel en een instrumentale coda. In part one vertoont Hannah Merrick dan haar verleidelijke zangkunsten. In deel twee pakt Craig Whittle  ouderwets uit op gitaar. Dat patroon hanteert het duo ook voor hun versie van State Trooper.

Het origineel  is een donkere, galmende neo rockabilly track over een man die duidelijk iets op zijn geweten heeft. Wat blijft onduidelijk. Zijn grote angst is te worden aangehouden door een State Trooper. Het nummer staat op het meest sobere album van The Boss, Nebraska uit 1982. King Hannah haakt in op het paranoia karakter van het origineel, maar blijft uiterst cool. Eén keer maar ontsnapt er een kreet uit Hannah’s keel. Je ziet haar zo voor je, dolend in het donker op een highway ergens in Amerika. De blik niet op de weg maar gericht op de achteruitkijkspiegels.

Mummy’s a Tree – New Song

De Nederlandse band Mummy’s A Tree is geïnspireerd door o.a. The Beatles, Porno for Pyros, Nick Drake, John Frusciante en Joni Mitchell. Inmiddels heeft de groep rond frontman Stefan van den Berg vijf studioalbums uitgebracht en komt de zesde op 11 juni uit. De eerste single heet, net als het album zelf, New Song. Productie in de Hansa studio’s samen met Gordon Raphael (bekend van zijn werk met The Strokes).

Dry Cleaning – New Long Leg

Dry Cleaning – New Long Leg (4AD/Beggars)

Dry Cleaning bestaat uit Nick Buxton (drums, synths), Tom Dowse (gitaar, piano, keyboards, percussie), Lewis Maynard (bas) en Florence Shaw (zang en melodica) en heeft met debuutalbum New Long Leg een plaat uitgebracht die vrij verslavend kan zijn. Kijk daar dus een beetje mee uit.

De plaat werd vorige zomer reeds opgenomen in de Rockfield Studios op het platteland van Wales en is nu pas uitgebracht. De band had misschien in eerste instantie het idee dat die coronapandemie wel even over zou waaien. Dat is onduidelijk en we zitten er nog altijd middenin. Het adagium Beter laat dan nooit, dat op een tegeltje bij mijn ouders op het toilet hangt, doet opgeld.

Onder leiding van producer John Parish, die vooral bekend is met zijn werk voor PJ Harvey en ook Aldous Harding met raad en daad bijstond, werd New Long Leg opgenomen.  Een album waarop de hoofdrol zonder meer wordt gepakt door Florence Shaw, die vocaal het midden houdt tussen Anne Clark en Kim Gordon. Beiden even briljant, terwijl het muzikaal duidelijk wat meer richting Sonic Youth trekt. Zeker wanneer Gordon zingt.

De aantrekkelijke afstandelijkheid waarmee Shaw zingt, dat wat ijzige stemgeluid, bepaalt de sound van de Londense band. Die opereert in de postpunkhoek, waar de laatste jaren zo ongelooflijk veel sterke platen vandaan komen. Ook nu dus weer. Waar het vaak gaat om bands met een mannenstem, grijpt nu weer eens een vrouw de hoofdrol en dan gaat mijn feministische hartje sowieso al stukken harder kloppen.

Op New Long Leg staan tien songs en daar zit geen hit tussen. Het is ook niet nodig om slechts van een geweldige plaat te spreken wanneer er één of meerdere hits op staan. Dry Cleaning heeft het allemaal niet nodig. Want hoor Shaw eens fuck up praatzingen in het titelnummer. Je wordt spoorslags verliefd. Ook op al die subversieve songstructuren die de luisteraar tien songs meenemen op een dus haast verslavende trip. Dat er tekstueel vaak geen touw aan vast te knopen is, maakt het allemaal nog wat intrigerender. Had ik nu al gewaarschuwd? Pieter Visscher

POND – Pink Lunettes

Het hectische, hoge-snelheids-mantra, no-wave groovende ‘Pink Lunettes’ is de eerste nieuwe muziek sinds de release van hun internationaal geprezen achtste studioalbum Tasmania. Frontman van POND, Nick Allbook (Tame Impala) zegt erbij: “I think we managed to jitter along the neon tightrope between totally unhinged, strobing spontaneity and focused forward momentum”. Weer een lekker vaag Pond nummer!