Nieuwe Muziek Archieven - Page 307 of 1027

MONOKINO RELEASES NEW SINGLE: ‘BABY’

Today, Monokino shares a brand new single entitled “Baby.” The track’s accompanying visual, created by Monokino himself, is made entirely of ASCII characters.

Lyric Video: https://youtu.be/T3GoVmP4odw
Spotify: http://open.spotify.com/album/61SxmmcswoOwGaiAWE3bfe
Soundcloud: https://soundcloud.com/monokino/baby/s-DmsgJv0Awd4?
Streaming platforms: https://monokino.ffm.to/baby
Youtube (lyric video): https://youtu.be/T3GoVmP4odw

Monokino is the work of enigmatic Dutch pop composer and visual artist George van Wetering who currently resides between Nanjing, Shanghai and Amsterdam. His sound is an exhilarating, eccentric explosion of driving alternative-rock guitars, off-kilter electronica, and devilishly unadulterated POP!

Stylised new earworm Baby is another illustration of Monokino’s distinctive, quirky approach to song writing and his technicoloured imagination. The infectious, high-octane track is on a high-speed acceleration throughout with a rush of hyper-fast beats and infectious rapid fire guitar riffs laced with van Wetering’s distinctive transatlantic drawl.

The song’s energy and attitude wholly embodies the imagery in van Wetering’s head whilst he composed the track, as he explains…“I saw myself driving a racing car, singing ‘Baby’ in this Billy Idol kind of way,” with the lyrics loosely inspired by a personal experience of a one-sided relationship and the universally relatable regret at staying too long in a bad situation. As van Wetering expands:

“I was never enough for someone who claimed that I was her one and only. She often wanted to be alone, but when I was gone, it was not good either. Some days I was too feminine, other days just too masculine. People like Billy – in a speeding car – would have let go a long time ago already for sure.”

Baby’s accompanying visual is made entirely of ASCII characters and has a stylistic kind of retro-futurism perfectly befitting of Monokino’s sound.

Monokino has previously released two long-players, Fake Virtue and Human Error winning fans across Asia, Europe and North America, with Monokino releasing music via China’s largest independent label Modern Sky and Zip Records in the USA/the Netherlands. He has also collaborated with renowned American record producer and artist Tony Visconti and the artist Kristeen Young on their most popular track New Kid, alongside Dutch artist/producer Jacco Gardner.

Monokino has extensively toured the USA, Canada, China and the Netherlands and played huge international festivals from Strawberry Festival, Beijing and World Expo in Shanghai, to South by Southwest, Texas.

Baby follows the 2021 singles No Return, Bend or Break and Your Underground, all taken from Monokino’s forthcoming third album (expected later in 2022). All singles received attention from blogs worldwide, with plays from the late Janice Long on BBC Radio.

“A woozy fusion of alternative-rock and off-kilter electronics that certainly deserves your attention.” The Vinyl District

“Energetic, stylish alternative pop sitting somewhere between the new romantic sound of 80s and Gary Numan.” MXDWN

” Monokino has a knack for quirky, but engaging songwriting.” Fame Magazine

“Monokino takes no prisoners as electro is formidably melded with rock-style guitar.” Fortitude Magazine

“If Adam Curtis made music instead of documentaries Monokino would be the sound. Magnificent.” Yack Magazine

MONOKINO LINKS:
Website: www.monokino.com
Instagram: www.instagram.com/monokino1
Facebook: www.facebook.com/monokino
Twitter: www.twitter.com/monokino
Spotify: https://open.spotify.com/artist/1j1SytNuBSzXUkCMOfRVhH?si=Y4f1ucUMSDGMPvGsxX22pw&dl_branch=1&nd=1
Soundcloud: https://soundcloud.com/monokino

Clipprimeur: Jono McCleery – From A Place

Op 29 april verschijnt het nieuwe studioalbum van singer songwriter Jono McCleery getiteld Moonlit Parade via Ninety Days Records. Het album werd opgenomen in Master Chords Studios in London samen met producer Ronan Phelan (Adele, Chilly Gonzales, Ed Sheeran) en de master werd verzorgd door Matt Colton (Arctic Monkeys, Thom Yorke, Coldplay). De nieuwe single From A Place gaat nu bij ons in premiere. Aan stukje vakmanschap dat doet denken aan singer/songwriters als Fink en Ben Howard.

Het pure, blues-geïnspireerde geluid van Jono’s stem wil alles blootleggen en ook zijn teksten geven hun poëzie met verfrissende eenvoud prijs. Samen met zijn begeleidingsband, Dan See (drums), Dan Gulino (bas) en Steve Pringle (toetsen), bereikt Jono een helderheid die even openhartig als op zichzelf staand is. Elk moment krijgt precies wat het nodig heeft – soms is dat de eenzaamheid van de nachtelijke uren, de ongeremde vrijheid om alleen te zingen wat echt telt, en soms is dat de zelfverzekerde, flow van een groove die ontleend is aan de rhythm & soul van de jaren ’70.

Jono McCleery is afkomstig uit de culturele scene van Londen, maar woont alweer een hele tijd in Rotterdam. Hij werd doof geboren en hoorde tot zijn derde jaar niets. Op 17-jarige leeftijd hield hij voor het eerst een gitaar vast en verloor die nooit meer uit het oog, ondanks het feit dat hij zich ook vele andere muzikale vaardigheden eigen maakte. Aan het begin van het nieuwe millennium werd de jonge muzikant onderdeel van het ‘One Taste Collective’. Jono McCleery is altijd muzikaal veelzijdig geweest en samenwerken met andere artiesten leverde een natuurlijk onderdeel voor de evolutie van zijn muziek, zoals met Portico Quartet.

In 2008 produceerde Jono McCleery zijn eigen debuutalbum, getiteld Darkest Light. Daarna volgden zijn eerste tournees, als voorprogramma van onder andere Gil-Scott Heron, Bonobo en Fink. Gerenommeerde labels begonnen al snel interesse te tonen in deze Britse muzikant, en in 2011 bracht hij zijn labeldebuut There Is uit. Daarop volgde nog twee albums die lovende kritieken kregen.

Clipprimeur: GGGOLDDD – Spring

Spring is de nieuwe single van de Rotterdamse band GGGOLDDD, afkomstig van het album ‘This Shame Should Not Be Mine’ dat vandaag uitkomt. Ze spelen 5 april in TivoliVredenburg met Amenra. Check hier de video:

“‘Spring’ is about the moment right after the assault. I knew something was wrong, but I was still in shock, so I tried to make sense of it all. I remember opening the curtains and being surprised by the sun and the activity of people in the streets. I was struck with the harsh reality of other people just living their lives as usual. While mine came to a stand still, like someone cast a spell on me.

Together with Iris Schuttevaar/Rauwkost Collective we made this visually striking video to capture this. The video is a reference to Sleeping Beauty. A fairytale that, like almost every other fairy tale, is misogynistic and heteronormative. Sleeping beauty does not give consent to be kissed. There are better stories to tell our children.” aldus GGGOLDDD.

De muziek werd afgelopen jaar voor het eerst live gespeeld als ‘commissioned work’ voor de online Roadburn Redux. Op 22 april speelt de band het album integraal op het toonaangevende Tilburgse festival, met een uitgebreide bezetting. Milena Eva en Thomas Sciarone van GGGOLDDD zijn er dit jaar ook curator.

TV Priest – Bury Me In My Shoes

TV Priest zal My Other People, het vervolg van de groep op Uppers, hun veelgeprezen debuut, wereldwijd uitbrengen op 17 juni 2022 bij Sub Pop. Het album bevat de hoogtepunten “One Easy Thing” en de nieuwe single “Bury Me In My Shoes”, die je nu kunt horen. My Other People werd geproduceerd door bandlid/multi-instrumentalist Nic Bueth in Studio East in Londen.

Frontman Charlie Drinkwater zegt over het album: “My Other People is een meer “open” reeks nummers, zowel muzikaal als in onze thema’s; tijdens het schrijven merkten we dat we het over andere dingen hadden dan woede of agressie. We wilden het ook hebben over liefde, verlies en vreugde. Het is een plaat over persoonlijke desintegratie en vernietiging, maar ook over de wederopbouw daarna. Het is ook sterk geworteld in de plaats, de muziek is een zeer directe reactie op Groot-Brittannië en Engeland in 2021, maar in een meer abstracte en gestructureerde zin. Een modderig veld gezien vanuit een treinraam tussen steden, een veldje wilde bloemen dat groeit naast een snelweg, plakkerige tapijten in een pub met plat dak in de buitenwijken, pissing rain op een feestdag in augustus en de geur van diesel in een supermarktauto buiten de stad park. Een boos, hoopvol, waardeloos, prachtig eiland.”

Wat betreft de nieuwste single afkomstig van My Other People, voegt hij eraan toe: “‘Bury Me In My Shoes’ is een kater van een nummer. Vorig jaar stond in het teken van onszelf eraan herinneren om vast te houden aan goede dingen; om te onthouden dat je in gelijke mate kunt liefhebben en haten. Dat de antwoorden zelden worden gevonden door achterom te kijken. “Bury Me” is geschreven als reactie op dat algemene gevoel van onbehagen en sluipende angst. Een gevoel dat je krijgt van slecht nieuws zonder ontbijt.”

Midlake – Exile

Je zou het het ‘t Phil Collins effect kunnen noemen. Bepalend bandlid verlaat om wat voor reden dan ook het schip waarna een ander opbloeit en wel op zo’n manier dat de ‘deserteur’ totaal niet wordt gemist. Zo iets is er aan de hand bij het Texaanse Midlake.

De voortijdige bandverlater is Tim Smith, zijn bevlogen vervanger heet Eric Pulido. In 2013 brengt Midlake met Antiphon een album uit waarop ze laten horen dat het vertrek van Smith niet onoverkomelijk is. Daarna wordt het echter angstig stil. Tot eind vorig jaar een nieuwe single verschijnt en begin dit jaar nog een en afgelopen week weer een, tegelijk met het ‘For The Sake Of Bethel Woods’ album. Bedoeling was dat een en ander al in 2019 uit zou zijn gekomen, maar ja Corona en zo.

Maar nu is Midlake dus weer terug. Dat is extra goed nieuws omdat de band met Pulido als voortrekker minstens net zo goed is al toen met Smith aan het roer. En ook flink anders. Point in case is Exile dat prettig onrustig klinkt, een beetje spooky zelfs met zijn bewerkte gitaren, zweverige fluit en dwarse beat. Het nummer roept eerder de sfeer van de moerasgebieden van Louisiana op dan de lieflijke wouden van het dorpje Bethel uit de albumtitel, waar in 1969 het Woodstock Festival plaats vond.

Angel Olsen – All The Good Times

Angel Olsen kondigt haar nieuwe album, Big Time, aan op 3 juni op Jagjaguwar en presenteert haar eerste single/video, “All The Good Times”. ‘Big Time’ werd gesmeed in een whiplash; de zeldzame, vruchtbare momenten waarop zowel vers verdriet als nieuwe liefde optreden, wanneer rouw en treurnis elkaar versterken, compliceren en verklaren.Verlies is al lang een onderwerp van Olsens liedjes, maar weinigen kunnen elegieën schrijven met de roekeloze energie als zij. Als dat barsten-uit-de-naden, bergafwaarts rennen onhandelbaar is geworden voor haar werk, bewijst ‘Big Time’ dat Olsen nu schrijft vanuit een meer gewortelde plaats van helderheid. Ze werkt met een elastische beheersing van haar stem, zowel sonisch als artistiek. Dit zijn liedjes die niet alleen gaan over transformationele rouw, maar over het vinden van vrijheid en vreugde in de ontberingen die zich voordoen.

Big Time is een album over de expansieve kracht van nieuwe liefde, geschreven in de tijd dat Olsen als queer uit de kast kwam en haar eerste ervaring had met queer liefde en liefdesverdriet. Maar deze helderheid en dit optimisme wordt getemperd door een diep en gelaagd gevoel van verlies. Tijdens Olsens proces van het verwerken van haar vreemdheid en het confronteren van de trauma’s die haar ervan weerhielden zichzelf volledig te accepteren, vond ze dat het tijd was om haar ouders in te lichten, een hindernis die ze al een tijdje had vermeden. “Sommige ervaringen geven je het gevoel alsof je vijf jaar oud bent, hoe wijs of volwassen je ook denkt te zijn”, schrijft ze over die tijd. Na dat betraande maar verlossende gesprek vierde ze met haar partner, hun vrienden, oesters en wijn. “Eindelijk, op de rijpe leeftijd van 34, was ik vrij om mezelf te zijn.” Drie dagen later stierf haar vader; zijn begrafenis werd voor Olsen de gelegenheid om haar partner aan haar familie voor te stellen. Slechts twee weken later kreeg Olsen het telefoontje dat haar moeder op de eerste hulp lag. Hospice kwam kort daarna en een tweede begrafenis volgde snel op de eerste. Nog een reis terug naar St. Louis, nog een verdriet om onder ogen te zien, nog een verdieping en intensivering van deze nog nieuwe liefde. Drie weken na de begrafenis van haar moeder zat ze in de studio om dit ongelooflijk wijze en tedere nieuwe album Big Time op te nemen.

“I can’t say that I’m sorry / when I don’t feel so wrong anymore,” begint de plaat, haar stem zachter en opener dan ooit, alsof ze zingt door een moeilijk gewonnen glimlach. “All the Good Times”, een twangy knaller met knipoogjes naar JJ Cale, begint het album op een triomfantelijke en heldere toon. De video van het nummer, met in de hoofdrol Olsen en haar partner, werd geregisseerd door Kimberly Stuckwisch, die vorig jaar meewerkte aan de video “Like I Used To”. Stuckwisch merkt op: “Het verhaal van Angel is een geschenk. Het stelde me in staat om de universele thema’s liefde, verlies en vooral wat ons ervan weerhoudt ons ware zelf te realiseren visueel te verkennen.”

Speelse stukjes Tammy Wynette en Kitty Wells verschijnen op Big Time, net als de complexe orkestraties van haar genre-buigende plaat uit 2019, All Mirrors. Terwijl die plaat vol dramatische verschuivingen en wendingen zat, komen hier de verrassingen in hun eenvoud: een langzame deining van strijkers, instrumentatie die cirkelt als een storm, of sprankelende hoorns in een lichtovergoten break-up ballad, en er is nauwelijks een synth. in zicht. Big Time werd opgenomen en gemixt met co-producer Jonathan Wilson in zijn Fivestar Studios in Topanga, Californië. Drew Erickson speelde piano, orgel en verzorgde strijkersarrangementen, en Olsens oude bandlid, Emily Elhaj, speelde de bas.

Later deze zomer begint Olsen aan The Wild Hearts-tour samen met Sharon Van Etten, Julien Baker en Spencer. Bovendien heeft ze vandaag een Europese herfsttour aangekondigd, kaarten voor de show in Paradiso op zondag 16 oktober, gaan aanstaande vrijdag in de verkoop.

Vanaf nu is de pre-order geopend, waarbij elke CD en/of LP van Big Time die besteld wordt via Angel’s website en Jagjaguwar’s website, een extra toeslag bevat om de CO2-uitstoot van ieder exemplaar te compenseren. Dit is in samenwerking met Terra Lumina Consulting, die emissies en kosten berekend om een CO2-negatief product te bereiken voor gebruik van “van wieg tot graf” van elk fysiek stuk: van het delven van materialen tot het persen en verzenden tot de elektriciteit die wordt verbruikt door uw stereo thuis, tot verwijdering aan het einde van de levensduur. Het zijn immers grote tijden voor ons allemaal.

Dazy & Militarie Gun – Pressure Cooker

Dazy, een verbastering van Daisy (madeliefje) is de wat misleidende artiestennaam van James Goodson, een punkzanger uit Richmond, Virginia. Militarie Gun is de veelzeggend naam van een fuzzy rockend gezelschap uit L.A. dat nauwe banden onderhoudt met Drug Church.

Hun gezamenlijke single Pressure Cooker is een mooi voorbeeld van het samen zijn we sterker principe. Presure Cooker is iets poppier, of misschien is gedisciplineerder een beter woord, dan wat de mannen los van elkaar uitspoken. Niet dat hier sprake is van een gepolijst popliedje. Alles behalve. Met zijn dope(y) beat en losbandige samenzang klinkt Pressure Cooker als een onbelicht gebleven albumtrack van Stone Roses. Hopelijk zien ze zelf ook in dat deze ‘one song stand’ voor herhaling vatbaar is.

Clipprimeur: The Anaesthetics – TV Celebrity

Een prachtig dromerige track vol vintage electronica, en eigentijdse indie invloeden van The Anaesthetics. De eerste single van debuutalbum 1080 van de Limburgse modern new wave-band. De groep combineert feilloos dansbare elementen met onorthodoxe gitaarpartijen, eigentijdse en eigenzinnige elektronica, en romantische invloeden.

“Deze surrealistische videoclip gaat over een man die een einde wil maken aan zijn kleurloze bestaan, het enige wat hem tegenhoudt is zijn obsessie met de kleurrijke TV-wereld van een nachtelijke reality-tv show. Daarin speelt een vrouw die, in zijn beleving, enkel en alleen naar hem staart. Het hoofdpersonage verliest volkomen het contact met de realiteit tot hij letterlijk in de TV verdwijnt en zodoende één wordt met zijn obsessie. Regie door Aswin Baaijens, SchaduwLicht. Filmmaker Aswin Baaijens wil mensen verbinden met echte verhalen. Verhalen die laten zien wat het betekent om mens te zijn. Verhalen die iets zeggen over onze angsten, onze pijn maar ook onze dromen. Daarom maakt hij fictiefilms die mensen verbinden met hun emoties. Hij maakt verhalen vanuit de speelfilm gedachte, het dramatiseren van een boodschap met karakters. Dit past hij toe in commercieel en persoonlijk werk.” – Koen Buijs (gitaar/synth)

Elephant – Hometown

Om een bekend gezegde te parafraseren; één goed nummer is een incident, twee goede songs is toeval, heb je drie topnummers dan ben je gewoon goed. Met Hometown levert Elephant hun derde toptrack op rij af.

De Rotterdammers maken countryrock. Ooit was dat de hipste muziek op de planeet en The Eagles net zo cool als nu The War On Drugs. Ja, echt. In de loop de decennia kreeg het genre echter een slechte naam, het gevolg van plastic koortjes, spekgladde producties en bloedeloze liedjes.

Elephant weet samen met producer Pablo van DeWollf deze klippen fraai te omzeilen. De samenzang is zakelijk, de gitaren klinken aards en de solo heeft een scherpte die doet denken aan countryrock pioniers Poco in hun beste tijd. Prettig ook is dat de band niet doet alsof ze vanuit hun studio uitkijken op de prairie in plaats van de Maasvlakte.

Misschien moet Elephant eens in de V.S. gaan spelen, dan horen ze daar hoe het ook kan, of eigenlijk hoort.

Lesse – Break Out!

Break Out (Acoustic) is the newest release from emerging artist Lesse.  Recorded live in Bullet Sound studios in The Netherlands, this acoustic setting has a rather intimate touch, while still driving on its uplifting origins. It consists of Lesse’s signature voice, backed by just guitar.

Break Out is a a song of perseverance and tells about self-doubt and pushing through, alternately. This acoustic version arose spontaneously during a studio Jam session. Break Out was originally written for The COC Songfestival, advocating Diversity & Inclusivity.

Lesse’s sound and voice might distantly remind you of artists like Sting and Tears for Fears.
With his tempting synth-pop and heart breaking ballads Lesse has various fanbase communities around the world. Break Out (Acoustic) is a refreshing addition to his growing discography.

Break Out (Acoustic) by Lesse, available for streaming.
https://go.lessemusic.com/breakoutacoustic